Επί της ευκαιρίας, να κάνω μια μικρή αναδρομή στην ιστορία του ΠΑΣΟΚ και της δημοκρατίας που πρεσβεύει.
Το ΠΑΣΟΚ έχει μια ιστορία 37 ετών. Στα 37 αυτά χρόνια έχει αλλάξει μόνο τρεις αρχηγούς, αλλά οι δύο εξ αυτών ήταν πατέρας και γιός, μια τέτοια ποικιλία αρχηγών μπορούμε να συναντήσουμε μόνο σε κράτη όπως είναι η Αίγυπτος, η βόρεια Κορέα και η Κούβα, τόσο δημοκρατικό και ανοικτών ευκαιριών κόμμα είναι.
Για πρώτη φορά στο δημοκρατικό αυτό κόμμα έθεσε θέμα εκλογής νέου αρχηγού μετά 22 χρόνια από την ίδρυση του, σας υπενθυμίζω ότι ο περιβόητος ηγέτης της βόρειας Κορέα, Κιμ Γιονγ Ιλ, ήταν στην ηγεσία του κόμματος μόνο 17 χρόνια, λιγότερα δηλαδή από τον πρώτο πρόεδρο της λεγόμενης δημοκρατικής παράταξης.
Το πρώτο του συνέδριο το ΠΑΣΟΚ το έκανε τον Μάιο του 1984, δηλαδή δέκα χρόνια μετά την ίδρυση του, τόσο πολύ αγαπά το κόμμα αυτό τον ανοικτό διάλογο.
Άλλο παράδειγμα σεβασμού των ανοικτών δημοκρατικών διαδικασιών είναι ότι κανένας αρχηγός του δεν έχει ποτέ για πρώτη φορά, εκλεγεί από την βάση του.
Σε αυτήν την δημοκρατική παράταξη ανήκει και η πρωτοτυπία να κάνει εσωκομματικές εκλογές με έναν μόνον υποψήφιο τον Φεβρουάριο του 2004, ο οποίος όπως συμβαίνει πάντα και σε κόμματα της Αφρικής ο αρχηγός λαμβάνει το 100% των ψηφισάντων.
Το κόμμα αυτό που υποτίθεται στηρίζεται στον απλό λαό, σήμερα έχει ποσοστά 13% όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις, όμως το 13% εκπροσωπεί ποσοστά πάνω από 60 -70 % των δημοσίων υπαλλήλων, πάνω από 50 % των δημοτικών και νομαρχιακών συμβούλων, ελέγχει κομματικά σχεδόν όλα τα συνδικάτα τις ΔΕΚΟ και το υποστηρίζουν οι μεγαλύτερες σε κυκλοφορία εφημερίδες και εργολάβοι.
Με λίγα λόγια, αυτό το 13 % ελέγχει όλη την νομενκλατούρα του κρατικού μηχανισμού, και των λεγόμενων θέσεων κλειδιών, στην ελληνική κοινωνία.
Αυτό λοιπόν το 13% σε λίγες μέρες τα παίζει όλα για όλα, σίγουρα αυτοί έχουν κάθε συμφέρον να ξανά εξαπατήσουν τον λαό γιατί μόνο έτσι θα συνεχίσουν να υπάρχουν, ο λαός όμως αν έχει λίγο ανεπτυγμένο το αίσθημα της αυτοπροστασίας πιστεύω θα τους δώσει τώρα το τελειωτικό κτύπημα, το οποίο στην ουσία θα είναι μια πραγματική γροθιά στο κατεστημένο.
Όπως όλα δείχνουν ούτε και τώρα θα πάρουν το ρίσκο να δώσουν το δικαίωμα στον πολίτη να συμμετάσχει στην εκλογή νέου προέδρου, εξ άλλου, ποτέ κανένα κόμμα της Αφρικής δεν προχωρά σε ανοικτές εκλογές αν δεν είναι εξασφαλισμένη η εκλογή του εκλεκτού του κατεστημένου και της νομενκλατούρας με ποσοστό περισσότερο του 99, 9%, όσο δηλαδή λάμβανε και ο Κιμ Γιονγ Ιλ της βόρειας Κορέας.
