Pages

Search This Blog

Showing posts with label ΚΑΛΕΣΜΑ. Show all posts
Showing posts with label ΚΑΛΕΣΜΑ. Show all posts

Wednesday, February 22, 2012

Το παραμύθι του ''κομμουνιστικού κινδύνου'' καλά κρατεί!!!

Το αισχρό ψευτοδίλλημα ''μνημόνιο ή κομμουνισμός'' το ξεκίνησε ο λαγός Καρατζαφέρης ήδη από το Νοέμβριο (δείτε εδώ την αναφορά μας). Μετά την υπερψήφιση του μνημονίου 2 η σκυτάλη πέρασε στους Νεοδημοκράτες. Ιστοσελίδες που στηρίζουν το Σαμαρά πλέον το φωνάζουν ανοιχτά όπως και...

 οι πασόκοι. ''ΥΠΟΤΑΧΘΕΙΤΕ ΑΛΛΙΩΣ ΣΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ Ο ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ'', ''Θα γίνουμε Αλβανία'', ''Δεν υπάρχει εναλακτική λύση'' και άλλα τέτοια φαιδρά. Άλλοι φτάνουν να χαρακτηρίσουν όσους αντιδρούν ως αναρχικούς!!!

Κάποιοι φίλοι και Συναγωνιστές με προέτρεψαν να μην ασχοληθώ με αυτό το φαινόμενο. Είπαν χαρακτηριστικά: ''Κάποιοι πιστεύουν ότι θα έρθουν να μας σώσουν οι Ελλοχίμ από τους Νεφελίμ θα κάτσεις να ασχοληθείς σοβαρά μαζί τους''; Πραγματικά δεν θα αφιέρωνα χρόνο γι αυτό αν αυτό το ψευτοδίλλημα δεν γινόταν ''επιχείρημα'' σε όλο και περισσότερους καθεστωτικούς υποστηρικτές των δεσμών του ΔΝΤ. Η τρομακτική ροή γεγονότων και είδήσεων για το αδιέξοδο της πολιτικής που επιβάλει το ΔΝΤ και η Ε.Ε αναγκάζει όλο και περισσότερους υποστηρικτές τους να στραφούν σ αυτό το ψευτοδίλλημα. Απότερος στόχος βέβαια είναι η επιστροφή σε ένα εμφυλιοπολεμικό κλίμα με στόχο να διχάσουν τον Ελληνικό Λαό και με αυτού του είδους τα αισχρά εκβιαστικά ψευτοδιλλήματα να δεχθεί την υποταγή του.

Γιατί είναι ψευτοδίλλημα

Κατ αρχήν η εποχή αυτή δεν έχει καμιά απολύτως σχέση με τη δεκαετία του 45-55. Τότε είχε προηγηθεί ένοπλη εξέγερση από το ΚΚΕ. Σήμερα το ΚΚΕ (Καπιταλιστικό Κόμμα Ελλάδος όπως το χαρακτηρίζουν πετυχημένα κάποιοι) είναι ένα αστικότατο κόμμα που άλλοτε παίρνει εντολές να φρουρήσει τη γιάφκα της Βουλής και άλλοτε όπως τη Κυριακή 12/2 που ψηφίστηκε το μνημόνιο 2 να κρατήσει το κόσμο του (και το κόσμο που δεν ανήκει στο κόμμα) μακρυά από το Σύνταγμα. Σε όλες τις διαδηλώσεις πάντως να παίζει το διασπαστικό του ρόλο κάνοντας χωριστές συγκεντρώσεις από τους άλλους (ξεπουλημένους) συνδικαλιστικούς φορείς αλλά και τον απλό κόσμο. (Άλλωστε όποιος πάει σε συγκεντρώσεις της ΓΣΕΕ- ΑΔΕΔΥ δεν πάει για να δει τα μούτρα του Παναγόπουλου και των λοιπών εργατοπατέρων). Για το αστικό ΚΚΕ έχουμε αναφερθεί αναλυτικά εδώ

Έπειτα η καθημερινή ανέχεια και εξαθλίωση που βιώνουν εκατομμύρια Έλληνες αλλά και Ευρωπαίοι πολίτες (δείγμα ότι η κρίση δεν είναι αποκλειστικά ελληνικό ζήτημα αλλά κρίση της οικονομίας της αγοράς - κρίση του Καπιταλισμού) είναι μια πραγματικότητα που ουδείς μπορεί να προσπεράσει. Όλο και περισσότεροι Έλληνες βλέπουν το αδιέξοδο της Ε.Ε αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι γίνονται κομμουνιστές όπως θέλουν να προπαγανδίσουν οι δωσίλογοι υποστηρικτές του ΔΝΤ.


Ο ρόλος των γιαλαντζί αντιμνημονιακών τύπου Καζάκη

Ρόλο σ αυτό το σκηνικό παίζουν και διάφοροι αντιμνημονιακοί του γλυκού νερού όπως ο Καζάκης. Στη πρόσφατη ραδιοφωνική κόντρα του με τον πλεόν ένθερμο υποστηρικτή αυτού του ψευτοδιλλήματος, τον Άδωνι Γεωργιάδη, ο τελευταίος προσπαθούσε να πείσει ότι η αντιμνημονιακή πολιτική μας οδηγεί στον κομμουνισμό πράγμα που ο Καζάκης δεν μπόρεσε να αντικρούσει. Για γέλια ήταν βέβαια η απάντηση του Γεωργιάδη στον Γλέζο σε εκπομπή του Παπαδάκη ότι ένα εσωτερικό δάνειο διπλής μορφής (εθελοντικό για χαμηλόμισθους και υποχρεωτικό για όσους έχουν υψηλό εισόδημα) σημαίνει δήμευση περιουσίας! Το υπονούμενο ήταν σαφέστατο. Η αντιπρόταση όσων αντιτίθενται στο ΔΝΤ είναι όχι απλά ο κομμουνισμός αλλά ο Σταλινισμός!!!

Δεν θα γίνει εμφύλιος αλλά ντου από παντού!
Για να τελειώνουμε με τα παραμύθια. Το καθεστώς δεν είναι σε θέση να διχάσει τον Ελληνικό Λαό με τέτοια ψευτοδιλλήματα. Οι Έλληνες θα στείλουν στον αγύριστο το ΔΝΤ, την ΕΕ και τους δωσίλογους πολιτικάντηδες που στηρίζουν αυτές τις απάνθρωπες πολιτικές της φτώχιας και της εξαθλίωσης. Τα πτώματα των καθεστωτικών κομμάτων (όλων ανεξαιραίτως ακόμα και αυτών που φαίνεται στις στημένες δημοσκοπήσεις ότι ανεβαίνουν) σαπίζουν μέρα με την ημέρα. Οι καθεστωτικοί δεν έχουν περιθώρια για αναδιπλώσεις. Καταρρέουν και το γνωρίζουν καλά γι αυτό παίζουν αυτό το καμμένο χαρτί. Οι Έλληνες θα πάρουν πίσω όσα τους έκλεψαν.

Κουράγιο Έλληνες

Ψηλά το κεφάλι

egersis

Tuesday, February 21, 2012

Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΑ ΜΕΤΡΑ

ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΥΤΟ-ΟΡΓΑΝΩΣΗ:
ΚΑΛΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΕΡΓΟΔΟΤΕΣ ΝΑ ΜΗΝ ΕΦΑΡΜΟΣΟΥΝ ΤΑ ΜΕΤΡΑ

Η ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ – Η ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΕΡΓΟΔΟΤΕΣ ΠΟΥ ΕΦΑΡΜΟΖΟΥΝ ΤΑ ΜΕΤΡΑ - ΕΠΙΛΕΓΟΥΜΕ ΟΣΟΥΣ ΔΕΝ ΤΑ ΕΦΑΡΜΟΖΟΥΝ
                    ΠΡΟΤΑΣΗ ΚΟΙΝΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΔΡΑΣΗΣ


ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΚΑΙ Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΥΤΟ-ΟΡΓΑΝΩΣΗ
Απέναντι στα μνημόνια και στον κοινωνικό μεσαίωνα που επιδιώκουν να επαναφέρουν η μόνη λύση είναι η κοινωνική αυτό-οργάνωση, είναι η διαμόρφωση μίας νέας προσωπικής και ευρύτερης συλλογικής κοινωνικής συνείδησης. Αυτή η νέα κοινωνική συνείδηση μπορεί να αποτελέσει την ατομική και συλλογική διέξοδο, την απάντηση της κοινωνίας που θέλει να προοδεύσει, την απάντηση της κοινωνίας που αρνείται να υποκύψει στον μεσαίωνα που θέλουν να επαναφέρουν οι νεοφεουδάρχες και οι κατακτητές της χώρας.

ΟΙ ΕΡΓΑΣΙΑΚΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ και Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗΣ ΔΙΚΑΙΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ
Οι εργασιακές ρυθμίσεις όλων των μέτρων και όλων των μνημονίων αποτελούν ένα τεράστιο κεφάλαιο της απάνθρωπης βαρβαρότητας του νεοφιλελευθερισμού και όσων πρεσβεύει. Δεν θα επεκταθούμε σε ειδικότερες αναφορές θα επισημάνουμε όμως σχηματικά ότι ο κύκλος των μέτρων επανατοποθετεί τον εργαζόμενο άνθρωπο και τον κοινωνικό ιστό σε συνθήκες 19ου αιώνα. Ο,τι κατέκτησε η εργατική τάξη, ο εργαζόμενος άνθρωπος με αγώνες, ζωές και αίμα  αυτοί το αναίρεσαν με μία ανάταση της χειρός στην Βουλή.
Μια οργανωμένη και αποφασισμένη όμως κοινωνία, οι άνθρωποι που θέλουν να έχουν το δικαίωμα της αξιοπρέπειας και του αυτοσεβασμού μπορούν να δώσουν την απάντηση στον σκοταδισμό της απανθρωπιάς, να αποτελέσουν το φως που θα νικήσει το σκοτάδι.


ΟΙ ΕΡΓΑΣΙΑΚΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΕΣ: ΕΘΕΛΟΥΣΙΑ ΑΡΝΗΣΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ   

Οι βάρβαρες και απάνθρωπες εργασιακές ρυθμίσεις που επιβλήθηκαν (εκτός από χυδαία παράνομες και αντισυνταγματικές σε κάθε στάδιό τους) δεν είναι υποχρεωτικές. Είναι απλά μία δυνατότητα. Την ίδια στιγμή οι πολίτες αυτής της χώρας έχουν την δυνατότητα να μην εφαρμόσουν τα μέτρα (ακόμα και εάν κάποια στιγμή επιχειρήσουν φασιστικά να τα επιβάλλουν και ως υποχρεωτικά). Οι πολίτες αυτής της χώρας που σκέπτονται ουσιαστικά μπορούν και οφείλουν να απαντήσουν με άρνηση εφαρμογής των μέτρων. Η ίδια η κοινωνία οφείλει να τους στηρίξει, να τους προτιμήσει, να είναι στο πλευρό τους ουσιαστικά και αποτελεσματικά.

ΛΑΪΚΟ ΚΙΝΗΜΑ : ΚΑΛΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΕΡΓΟΔΟΤΕΣ ΝΑ ΜΗΝ ΕΦΑΡΜΟΣΟΥΝ ΤΑ ΜΕΤΡΑ
Το Λαϊκό Κίνημα ορίζει την απάντηση της κοινωνίας και σε πρακτικό επίπεδο. Καλεί τους εργοδότες σε αυτή την χώρα να μην εφαρμόσουν τα μέτρα των μνημονίων. Καλεί την εργοδοσία να συνεχίσει να πληρώνει τους εργαζόμενους με τους μισθούς ανοχής που έπαιρναν πριν από τα μέτρα και όχι τους μισθούς πλήρους ανέχειας που επιβάλλει το βδελυρό μνημόνιο.
Οι ίδιοι οι εργοδότες καλούνται σκεφτούν και να λειτουργήσουν στα πλαίσια της κοινωνικής συνοχής, της νέας αντίληψης, της κοινωνικής δράσης και απόφασης που έρχεται να ακυρώσει κάθε άθλιο νόμο και να θεσμοθετήσει δικούς της κανόνες, δική της ηθική, δικούς της τρόπους λειτουργίας και συντήρησης. Η κοινωνία αυτοθεσμίζεται, αυτοσχηματίζεται και παράγει μόνη της νέους νόμους και κανόνες που έρχονται να ανατρέψουν την επιβολή του μεσαίωνα, που είναι αντίθετη με την κοινωνική συνείδηση της πλειοψηφίας των πολιτών.
Ακόμα και ωφελιμιστικά να σκεφτούν κάποιοι εργοδότες θα πρέπει να εννοήσουν ότι η μείωση της δυνατότητας κατανάλωσης εκατομμυρίων (του συνόλου σχεδόν) των Ελλήνων, θα επιστρέψει στους ίδιους πολλαπλασιασμένη και θα τους εξοντώσει, όπως θα εξοντώσει τους Ελληνες και της ίδια της Ελλάδα.

Ας σκεφτούμε όλοι επιτέλους ως άνθρωποι, ως συμμέτοχοι και συνδημιουργοί της ελληνικής κοινωνίας.

ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΡΓΟΔΟΣΙΑ

Καλούμε τους εργοδότες να μην εφαρμόσουν τα ανθρωποκτόνα βάρβαρα μέτρα. Καταγράφουμε τους εργοδότες που εφαρμόζουν τα μέτρα.
Δημιουργήσαμε στο διαδίκτυο το «ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΑ ΜΕΤΡΑ» (http://ktergodosia.wordpress.com/) .
Εκεί θα καταγράφουμε με τις καταγγελίες πολιτών και εργαζομένων τους εργοδότες που εφαρμόζουν τα μέτρα.
Δίπλα, σε άλλη στήλη, θα καταγράφουμε τους εργοδότες που δεν εφαρμόζουν τα μέτρα.

ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΜΠΟΪΚΟΤΑΖ:  Η ΤΙΜΩΡΙΑ ΚΑΙ Η ΕΠΙΒΡΑΒΕΥΣΗ   

Η τιμωρία για όσους εφαρμόζουν τα άθλια μέτρα θα είναι η πρόσκληση προς τους πολίτες σε άρνηση αγοράς των προϊόντων τους, η άρνηση χρήσης των υπηρεσιών που παρέχουν. Ένα συνολικό κοινωνικό μποϊκοτάζ σε όσους καιροσκοπούν, σε όσους συμπεριφέρονται αντικοινωνικά και απάνθρωπα.
Η επιβράβευση για όσους δηλώσουν ότι δεν εφαρμόζουν τα μέτρα θα είναι η μαζική επιλογή των πολιτών. Τα δικά τους προϊόντα θα επιλέγουμε, τις δικές τους υπηρεσίες θα χρησιμοποιούμε.

Θα το πετύχουμε με την συμμετοχή των ενώσεων καταναλωτών, των κοινωνικών και πολιτικών φορέων, των συνδικαλιστικών σωματείων, των κινημάτων, των Ο.Τ.Α. και των ίδιων των πολιτών.

Οποιος εφαρμόζει τα μέτρα θα δεχθεί το κοινωνικό μποϊκοτάζ, την στοχευμένη άρνηση επιλογής των προϊόντων και των υπηρεσιών του.
Οποιος δεν εφαρμόζει τα μέτρα θα λάβει την κοινωνική επιβράβευση και την ουσιαστική προτίμηση της κοινωνίας στα προϊόντα και τις υπηρεσίες του.

Αυτή είναι η πρώτη και βασική άμεση κοινωνική απάντηση στην βαρβαρότητα.



                                                          ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ      

Καλούμε όλους τους κοινωνικούς, συνδικαλιστικούς, πολιτικούς και κάθε είδους φορείς και συλλογικότητες, καλούμε τις ενώσεις καταναλωτών, καλούμε τους Ο.Τ.Α., ακόμα και τους συνδέσμους εργοδοτών που σκέπτονται κοινωνικά. να στηρίξουν ουσιαστικά την δράση, να την απλώσουν, να την κοινοποιήσουν, να την προβάλλουν και να την πραγματώσουμε όλοι μαζί , δηλώνοντας την συμμετοχή τους στο http://ktergodosia.wordpress.com/ .
Δεν θέλουμε καμία πρωτοκαθεδρία και για τον λόγο αυτό δημιουργούμε συντονιστικό όργανο, στο οποίο θα μετέχει με ένα εκπρόσωπο κάθε φορέας που μετέχει στην δράση της κοινωνικής απάντησης, στην δράση της σωτηρίας.
Αυτή μπορεί να είναι και θα είναι η πρώτη άμεση απάντηση της κοινωνίας της ελπίδας στην επιβολή της βαρβαρότητας.

Για περισσότερες πληροφορίες στείλτε μήνυμα στο laikokinima@hotmail.gr

                                ΜΑΖΙ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ  

 
ΛΑΪΚΟ ΚΙΝΗΜΑ : ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΠΟΥ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΝΕΙ

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ


ΔΗΛΩΣΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ

Αναλαμβάνουμε την πλήρη ευθύνη για την μη αποκάλυψη των στοιχείων όσων παρέχουν πληροφορίες στο blog.
Το blog έχει την δυνατότητα ελέγχου των πληροφοριών που δίδονται από τους χρήστες.
Κάθε εργοδότης που θεωρεί ότι τα στοιχεία που δίδονται δεν είναι αληθή, έχει το πλήρες δικαίωμα απάντησης. Σε περίπτωση που η διαχείριση του blog ή η συντονιστική επιτροπή κρίνει ότι αρνητικά ή θετικά στοιχεία που δημοσιεύτηκαν είναι αβάσιμα η σχετική ανάρτηση θα διαγράφεται και η αλήθεια θα αποκαθίσταται με ειδική ανάρτηση δήλωσης.  
Το blog δεν φέρει καμία ευθύνη για τυχόν αβάσιμες πληροφορίες που αναρτούν τρίτοι. Περιπτώσεις σκόπιμων ψευδών δηλώσεων μεταξύ εργοδοτών ή τρίτων θα καταγγέλλονται άμεσα στον αρμόδιο Εισαγγελέα.
Η «τιμωρία» ή «επιβράβευση» αποτελεί απλή πρόταση προς τους πολίτες.

Monday, February 20, 2012

Ο δωδεκάλογος διεκδικήσεων που ενώνει τους Έλληνες ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ – ΒΑΖΟΥΜΕ ΟΡΙΑ! ΔΕΝ ΠΕΡΙΣΣΕΥΕΙ ΚΑΝΕΙΣ !! ΚΑΙΡΟΣ ΝΑ ΕΝΩΘΟΥΜΕ!


Ο δωδεκάλογος διεκδικήσεων που ενώνει τους Έλληνες, Έρευνα του eklogika.gr για να βρούμε αυτά που μας ενώνουν, να συμφωνήσουμε γύρω από ένα μίνιμουμ πλαίσιο διεκδικήσεων
κλικ στην εικόνα για να μεγαλώσεικλικ στην εικόνα για να μεγαλώσει
Έρευνα του eklogika.gr αναδεικνύει όσα ενώνουν του Έλληνες, όσα μπορούν να αποτελέσουν κοινά αποδεκτή πλατφόρμα διεκδικήσεων και άμυνας απέναντι στη λαίλαπα καταστροφικών μέτρων που οδηγούν τον λαό στην εξαθλίωση και τη χώρα σε συνθήκες αποικιοκρατίας. Δίνουμε στη δημοσιότητα τα αποτελέσματα της έρευνας και με ανοιχτή επιστολή καλούμε όλους (κόμματα, φορείς, κινήσεις, πολίτες) για συσπείρωση  γύρω από όσα μας ενώνουν.
Οι έλληνες πολίτες ξεπεράσαμε, τα όρια μας. Σε υπομονή, αντοχή αλλά και παθητική αναμονή. Εμείς οι άνθρωποι του www.eklogika.gr πιστεύουμε  ότι δεν είναι η στιγμή για αγώνες ιδεολογικούς (αυτούς που μας χωρίζουν) αλλά για κοινό αγώνα για την επιβίωση της χώρας μας και του λαού της, για την δυνατότητα να σταθούμε αξιοπρεπώς στα πόδια μας , να διορθώσουμε με δίκαιες και εκσυγχρονιστικές μεταρρυθμίσεις τα κακώς κείμενα σε κάθε τομέα και οδηγηθούμε ξανά σε συνθήκες ανάπτυξης με ευκαιρίες για όλους αλλά και συνθήκες προστασίας για τους πλέον ευάλωτους.
Για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος χρειάζεται να βρούμε αυτά που μας ενώνουν, να συμφωνήσουμε γύρω από ένα μίνιμουμ πλαίσιο διεκδικήσεων, να τραβήξουμε όλοι μαζί πραγματικά και αποφασιστικά την κόκκινη γραμμή από την οποία δεν θα κάνουμε ούτε ένα βήμα πίσω.
Πιστεύουμε δεν έχει νόημα να διαφωνούμε αν θα χρεοκοπήσουμε συντεταγμένα ή ασύνταχτα, εντός ή εκτός του ευρώ, σε ποσοστό 50% ή 80%. Σημασία έχει να μην αποδεχτούμε και να μην επιτρέψουμε σε οποιαδήποτε περίπτωση την ουσιαστική χρεοκοπία και την εξαθλίωση των πολιτών και το σημερινό ή αυριανό ξεπούλημα της χώρας.
Το τμήμα σύνταξης του www.eklogika.gr έκανε λεπτομερή έρευνα επί ένα μήνα. Ψάξαμε στο περιεχόμενο περισσότερων από 300 ιστοσελίδων και εκατοντάδων σελίδων στο facebook και στο twitter (διαβάσαμε χιλιάδες σχόλια και κοινοποιήσεις) , συγκεντρώσαμε στοιχεία από εκατοντάδες ανακοινώσεις όλων των κομμάτων , βουλευτών, συνδικαλιστικών οργανώσεων ,  τοπικών ή θεματικών φορέων , κινήσεων και ομάδων πολιτών . Ακολούθησε εξαντλητική επεξεργασία θέσεων, απόψεων και προτάσεων κατά την οποία συγκρίναμε, ξεχωρίσαμε  και συνοψίσαμε σε ένα δωδεκάλογο εκείνες τις θέσεις που αποτελούν κοινά αποδεκτή συνισταμένη - και όπως φαίνεται από την έρευνα -μπορούν να ενώσουν την πλειονότητα των Ελλήνων (σε ποσοστό άνω του 75%) και να αποτελέσουν κοινό διεκδικητικό πλαίσιο.
«Ο δωδεκάλογος διεκδικήσεων που ενώνει τους Έλληνες» , τον οποίο δίνουμε στη δημοσιότητα, μπορεί να αποτελέσει την «κόκκινη γραμμή» αξιοπρέπειας για λογαριασμό των σιωπηλών αλλά και των ενεργών αγανακτισμένων πολιτών, ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθέτησης ή ιδεολογικής άποψης και να ανοίξει το πλαίσιο διαλόγου για κοινή έκφραση και γραμμή αντίστασης.
Ζητούμε από όλους τους πολιτικούς σχηματισμούς, κοινωνικούς φορείς και αυτοδιοίκηση, οργανώσεις και ομάδες πολιτών, να μας στείλουν το σχόλιό τους και εφόσον συμφωνούν να συνυπογράψουν.
  
Ο δωδεκάλογος διεκδικήσεων που ενώνει τους Έλληνες
ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ – ΒΑΖΟΥΜΕ ΟΡΙΑ
1. Ούτε ένα ευρώ νέα επιβάρυνση των πολιτών (Ούτε νέοι φόροι - τέλη, ούτε έμμεσες ή άμεσες αυξήσεις στους υπάρχοντες, ούτε μειώσεις μισθών, συντάξεων και αμοιβών γενικότερα, ούτε οποιασδήποτε μορφής επιβάρυνση σε είδη κατανάλωσης, περιουσίας κλπ).
2. Νομοθετική θέσπιση και απόλυτη εφαρμογή του δόγματος «ο κάθε πολίτης επιβαρύνεται στην κρίση ανάλογα με τις δυνατότητές του». Να πληρώσουν επιτέλους οι μεγάλοι φοροφυγάδες και οι Έλληνες κροίσοι.
3. Προστασία όλων των πολιτών που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας σύμφωνα με το «ευρωπαϊκό κεκτημένο». Ούτε ένα ευρώ συμμετοχή σε φόρους. Ενίσχυση και όχι διάλυση του κοινωνικού κράτους.
4. Κούρεμα στα δάνεια των πολιτών στις τράπεζες ανάλογο με το κούρεμα που υπέστησαν τα εισοδήματα του μέσου πολίτη από μειώσεις μισθών συντάξεων και επιβολή έμμεσων και άμεσων φόρων από την περίοδο υπογραφής του πρώτου Μνημονίου.

5. Υποχρεωτική άμεση τήρηση όλων των υποχρεώσεών του κράτους προς πολίτες και επιχειρήσεις. Επιβολή τόκων και προστίμων σε υπηρεσίες του δημοσίου σε κάθε περίπτωση μη τήρησης υποχρεώσεών τους, ανάλογη με τα πρόστιμα και τους τόκους που πληρώνουν οι πολίτες σε κάθε καθυστέρηση υποχρεώσεών τους (π.χ. επιστροφή φόρου, μη απάντηση σε αίτημα πολίτη ή εταιρίας σε εύλογο χρόνο κλπ).

6. Κούρεμα των αμοιβών (κάθε είδους) όλων των αιρετών (βουλευτές, αυτοδιοίκηση) και διορισμένων δημόσιων λειτουργών (που βρίσκονται σε θέσεις διευθυντικής ευθύνης) σε ποσοστό ίσο με το μέγιστο κούρεμα μισθού δημοσίου υπαλλήλου. Αντίστοιχη μείωση των συντάξεών τους, κατάργηση της βουλευτικής σύνταξης και ενσωμάτωση των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων των βουλευτών στο ασφαλιστικό ταμείο καθενός/μιας αναλόγως την πρότερη επαγγελματική του/της.  Άμεση μείωση των εδρών του Ελληνικού Κοινοβουλίου σε 200.

7. Εκπόνηση δεκαετούς  (ή τουλάχιστον πενταετούς) σχεδίου ανάπτυξης, αφού η ανάπτυξη είναι το μόνο αντίδοτο στην κρίση, με παροχή κινήτρων για επενδύσεις αλλά ταυτόχρονα σεβασμό στα δικαιώματα των εργαζομένων και καθορισμό νόμων και φορολογίας  που δεν θα αλλάζουν κάθε λίγο, ώστε να είναι δεδομένο και σταθερό το επενδυτικό περιβάλλον. Εξασφάλιση κονδυλίων για δημόσιες επενδύσεις σε υποδομές, παροχή κινήτρων για ιδιωτικές, προώθηση έρευνας και νέων τεχνολογιών.

8. Προστασία και άρνηση ξεπουλήματος του φυσικού πλούτου της χώρας αφού χωρίς αυτόν η Ελλάδα δεν έχει καμία πιθανότητα να βρεθεί ξανά σε τροχιά ανάπτυξης.

9. Καμία υπαναχώρηση σε θέματα Εθνικής Κυριαρχίας, Εθνικής Ανεξαρτησίας και φαλκίδευσης της Δημοκρατίας για οποιοδήποτε τίμημα. Ούτε Επιτρόπους, ούτε περιοδικούς ελέγχους από την Τρόϊκα, ούτε υπαγόρευση σε θέματα εσωτερικής πολιτικής. Υπερασπιζόμαστε το «Ευρωπαϊκό κεκτημένο» που Μέρκελ, Σαρκοζί και επενδυτικά κερδοσκοπικά funds θυσιάζουν στο βωμό συμφερόντων «αγορών» και «πολυεθνικών». ΝΑΙ στην Ευρώπη της αλληλεγγύης, ΟΧΙ στην Ευρώπη των κερδοσκόπων, των «αγορών» και των Funds.

10. Στήριξη των ασφαλιστικών ταμείων και εξασφάλιση παροχών σε υγεία (με διασφάλιση πραγματικής και ποιοτικής δωρεάν ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης) και παιδεία.

11. Ουσιαστικός έλεγχος πόθεν έσχες (αναδρομικός για αιρετούς και κατέχοντες δημόσια αξιώματα) σε φυσικά πρόσωπα και εταιρίες για αποτελεσματική αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής. Ποινική δίωξη και επιστροφή των χρημάτων στο Δημόσιο, σε περίπτωση αποδεδειγμένου παράνομου πλουτισμού.

12. Έλεγχος πόθεν έσχες και φορολόγηση για χρήματα που αποκτήθηκαν στην Ελλάδα και μεταφέρθηκαν σε φορολογικούς παραδείσους.

*Αποτέλεσμα έρευνας του www.eklogika.gr

Μα τι κάνει η αριστερά μες τη Βουλή;


Στέφανος Μολόχας
 «Πρέπει να κινητοποιήσουμε κοινωνικές δυνάμεις, να εξαντλήσουμε κάθε περιθώριο πολιτικής και κοινωνικής δράσης, μέσα και έξω από τη Βουλή, για να μην περάσει αυτό το πακέτο που καρατομεί βίαια, άγρια, μισθούς και συντάξεις, επιδόματα ανεργίας και θα βυθίσει την χώρα με μαθηματική βεβαιότητα, σε άγρια φτώχεια, άγρια ύφεση[…].» Τάδε έφη ο Δ. Παπαδημούλης στον ρ/σ «Στο κόκκινο 105,5» στις 9/2.
 
Πολύ γλαφυρός ο Δ. Παπαδημούλης, θα συμφωνούσε κάποιος πάρα πολύ μαζί του. Βέβαια αν διαβάσουμε προσεκτικά κάτι δεν πάει καλά. Τι εννοεί ο Δ. Παπαδημούλης μέσα και έξω από τη Βουλή; Έχει πληροφορίες ο Δ. Παπαδημούλης ότι πάνω από 115 βουλευτές θα καταψηφίσουν την νέα δανειακή σύμβαση; Ποιοι είναι αυτοί; Μήπως οι επερωτήσεις και οι πύρινοι λόγοι θα μεταπείσουν τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και του ΛΑΟΣ που έστησαν την συγκυβέρνηση; Προφανώς στο φόντο της ανάδυσης νέων και βαθύτερων κοινωνικών διεργασιών μπορεί κάποιος εύκολα να πιστεύει ότι θα κηρυχτούν εκλογές. Τι είναι όμως αυτό που θα τους οδηγήσει σε ένα τέτοιο σενάριο;

Για να δούμε πως αντιμετωπίζει την κατάσταση το ΚΚΕ. Η Αλέκα Παπαρήγα ένα μήνα πριν, όντας σίγουρη για εκλογές  είχε σαν στόχο να μη βγει ισχυρή κυβέρνηση καλώντας το λαό να βάλει εμπόδια στο έργο της επόμενης κυβέρνησης. Καλά διαβάσατε… της επόμενης. Επίσης απαντώντας σε ερώτηση για προοδευτική διακυβέρνηση η γ.γ. του ΚΚΕ υποστήριξε πως δεν μπορεί να υπάρξει προοδευτική κυβέρνηση, «με όρους συνύπαρξης με τα μονοπώλια και διαπραγματεύσεις εντός της ΕΕ». Δεν είναι λάθος ότι με όρους συνύπαρξης με τα μονοπώλια και την ΕΕ δεν μπορεί να υπάρξει προοδευτική διακυβέρνηση. Άρα τι είναι αυτό που μένει; «Εμείς ημερομηνία αλλαγής του πολιτικού συστήματος δεν μπορούμε να βάλουμε, να πούμε σε ένα χρόνο, δύο και τρία, γιατί αυτό εξαρτάται από την πλειοψηφία του λαού, δεν θα είναι έργο του ΚΚΕ και μόνο. Αν δεν αποφασίσει ο λαός, δεν θα γίνει αυτή η αλλαγή».
 
Για ένα καθηγητή της μαρξιστικής θεωρίας μεγάλου βεληνεκούς είναι σωστή αυτή η ανάγνωση. Για την ίδια τη ζωή όμως είναι κενό γράμμα, όπως κενό γράμμα στην καλύτερη των περιπτώσεων είναι να καλείται ο λαός να ψηφίσει την λαϊκή εξουσία παρά να την διεκδικήσει με την αυτοτελή δράση του, στη χειρότερη ή όποια λαϊκή εξουσία να παραπέμπει στην αυταπάτη για μία ακόμη ευκαιρία στον «Υπαρκτό» Σοσιαλισμό αντί για την σύγχρονη κομμουνιστική προοπτική για την κοινωνική χειραφέτηση. Με δεδομένο ουσιαστικά ότι θα περάσουν τα μέτρα και ο λαός θα βγάλει συμπεράσματα, η τακτική για την Λαϊκή Εξουσία περνά μέσα από την ανακήρυξη του ΚΚΕ σε αξιωματική αντιπολίτευση, δείγμα «ωρίμανσης του λαού». Βέβαια όπως λέει η ίδια η Αλέκα Παπαρήγα «Αν δεν μπορεί να σχηματιστεί αυτοδύναμη κυβέρνηση θα τα βρουν. Ήδη, έχουν ετοιμαστεί. Μην ακούτε τον κ. Σαμαρά, μην ακούτε τι λέει ο κ. Παπανδρέου, ή ο επόμενος αρχηγός του ΠΑΣΟΚ. Ήδη υπάρχουν και οι πρόθυμοι να συμβάλουν. Μακάρι να φτάσουμε στο σημείο που να μην μπορεί να σχηματιστεί κυβέρνηση καθόλου και να παρέμβει ο λαός.» Ωραία λοιπόν, ούτε με την μετά εκλογών εποχή θα δούμε άσπρη μέρα. Άρα τι κάνουμε αδερφέ;
Τι είναι αυτό που ενοποιεί τις λογικές ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ; Η αναγκαιότητα για ξεσηκωμό θα έλεγε κάποιος αναγνώστης των ανακοινώσεων της επίσημης αριστεράς και η πίστη ότι μπορεί ο λαός οργανωμένος να πιέσει ή να ανατρέψει αυτή την πολιτική. Μα αυτό είναι δεδομένο για ολοένα και μεγαλύτερο κομμάτι των εργαζομένων. Μήπως όμως δεν είναι δεδομένο για τις δυνάμεις της κοινοβουλευτικής αριστεράς; Ποιο είναι λοιπόν το κυρίαρχο αίτημα στα προγράμματα τους, ακόμα και στους χώρους δουλειάς; Μα φυσικά το «εκλογές τώρα»! Φαίνεται ότι η Αλέκα Παπαρήγα δεν έμαθε από το λάθος της ένα μήνα πριν. Ο Αντώνης Σαμάρας αμέσως μετά την συμφωνία ξαναβγήκε στη γύρα και ζητά εκλογές για να «επαναδιαπραγματευτεί το νέο μνημόνιο». Ο Καρατζαφέρης έχει γίνει μετρ της κωλοτούμπας για να σώσει ότι δεν σώζεται και ο Π. Καψής τάζει εκλογές τον Απρίλη. Θα πάνε λοιπόν για εκλογές; Για να δούμε όμως τι λεν και οι ίδιοι.
 
Η τρόικα έχει νέες επιπλέον απαιτήσεις. Συγκεκριμένα ζητά να παραταθεί ο βίος της κυβέρνησης Παπαδήμου τουλάχιστον ακόμη ένα χρόνο. Ποια είναι όμως η δικαιολογία για αυτή την απαίτηση; Η όσο το δυνατόν καλύτερη πολιτική σταθερότητα για να εφαρμοστεί απόλυτα το πρόγραμμα της νέας δανειακής σύμβασης. Είναι μόνο αυτό; Για να δούμε τι λέει ο Πάνος Μπεγλίτης: «Δεν θα είναι τα τελευταία μέτρα. Τον Ιούνιο αναμένονται νέα. Να πούμε την αλήθεια στο λαό. Έρχονται τα ειδικά μισθολόγια». Επίσης προσθέτει ότι «στις σημερινές συνθήκες καμία μονοκομματική κυβέρνηση δεν μπορεί να λύσει τα προβλήματα. Δεν θα υπάρχει αυτοδυναμία- γιατί να ξοδέψουμε χρόνο για εκλογές; Έχουμε την πολυτέλεια;» Έχει απόλυτα δίκαιο ένας υπουργός αυτής της κυβέρνησης να επικαλείται την έλλειψη πολυτέλειας για πολιτικές περιπέτειες. Φτάνουν όμως οι παραδοχές από την μία ή την άλλη μεριά;
 
Έχουμε λοιπόν μία αριστερά να δικαιώνεται, με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο στις αναλύσεις για την χρεοκοπία του νεοφιλελευθερισμού, για την τραγωδία των νέων μέτρων, για την καπιταλιστική βαρβαρότητα κτλ. Και τώρα που δικαιώνεται παραμένει αποσβολωμένη και αμήχανη σε κατάσταση αμόκ. Αντί να συμβάλει, να τροφοδοτεί και να τροφοδοτείται από την δυναμική του λαϊκού παράγοντα και την αυτοτελή σημασία που διαδραματίζει στον καθορισμό των πολιτικών εξελίξεων κοιτάει στους τέσσερεις τοίχους τις βουλής και εγκαλεί ο ένας τον άλλον. Ο Δ. Παπαδημούλης αντί να αθροίζει τις κοινωνικές δυνάμεις που συναρθρώνονται και οργανώνονται στον στίβο της μάχης για επιβίωση, αθροίζει κοινοβουλευτικές έδρες και ονειρεύεται πλειοψηφίες την στιγμή που συντελείται το πιο βάρβαρο πείραμα των κυρίαρχων καπιταλιστικών κύκλων της ΕΕ. Η Αλέκα Παπαρήγα έσωσε διαπιστευτήρια ευγένειας στους κοινοβουλευτικούς μαφιόζους και στο κίνημα τα περισσότερα στελέχη του ΚΚΕ πρωταγωνιστούν στην συκοφαντία.
 
Οι εκλογές είναι η παγίδα για να εγκλωβιστούν οι εργαζόμενοι και ο λαός σε μία ατέρμονη επώδυνη και καταστροφική εκλογική αναμονή. Δεν ξέρουμε αν θα έχουμε άλλη μία επταετία. Αυτό που είναι σίγουρο είναι το ότι θα το κρατήσουν όσο πάει. Και αυτό θα κριθεί από την έκβαση και την προοπτική της«εξωκοινοβουλευτικής» και αδιαμεσολάβητης πάλης και διεκδίκησης των ίδιων των εργαζομένων μέσα από τα όργανα μιας πραγματικής δημοκρατίας, στην βάση των εργατικών συμφερόντων όπου θα εκφράζουν την λαϊκή θέληση και το κυριότερο θα μπορούν να την επιβάλλουν. Δεν γίνεται ο ΣΥΝ να μιλάει για ενότητα της αριστεράς και ξεσηκωμό όταν δεν ενώνεται με την υπόλοιπη αριστερά στην κήρυξη μιας απεργίας. Δεν γίνεται το ΚΚΕ να μιλά για ανατροπή της κυβέρνησης και για λαϊκή εξουσία όταν αυτή «χτίζεται» χωρίς απεργία, όπως για παράδειγμα στον χώρο των ΜΜΕ.
 
Η κοινοβουλευτική αριστερά οφείλει να εναρμονιστεί με τις συνθήκες και με τον εξωκοινοβουλευτικό χαρακτήρα που έχει ο λαϊκός ξεσηκωμός και να τολμήσει ακόμη και να αποχωρήσει από αυτή την βουλή μιας διορισμένης κυβέρνησης όπου όλες οι αποφάσεις παίρνονται στους διαδρόμους και στις τηλεσυνδιασκέψεις. Δεν μπορεί να μιλά κανείς για δημοκρατία όταν οι κατώτατοι μισθοί δεν είναι αποτέλεσμα διαπραγμάτευσης και διαπάλης. Η παρέμβαση του λαϊκού παράγοντα δεν αποκρυσταλλώνεται σε ένα υπέρ ή κατά κάποιων αριστερών ή μη βουλευτών, αλλά στην δυνατότητα να ανασχεθεί η επίθεση, ειδικά όταν μέσω του PSI κρίνεται το μέλλον των ασφαλιστικών ταμείων και της επιβίωσης εκατομμυρίων μισθωτών και ανέργων. Η αριστερά οφείλει να επιταχύνει την κατεδάφιση αυτής της χούντας των αγορών και να πάρει θέση μάχης. Δεν είναι ζήτημα ιδεολογικής τοποθέτησης ούτε τυχοδιωκτισμός και πόλεμος εντυπώσεων. Είναι άμεσο διακύβευμα να απομονωθεί η συγκυβέρνηση και να γίνει ξεκάθαρο ότι η «δημοκρατία» των πράξεων νομοθετικού περιεχομένου γίνεται συστατικό στοιχείο της σύγχρονης κοινοβουλευτικής δικτατορίας η οποία δεν αρχίζει και τελειώνει στις κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες αλλά ξεδιπλώνεται σε όλο το φάσμα της κοινωνικής πραγματικότητας.
 
Στην εποχή του μνημονίου και της καπιταλιστικής βαρβαρότητας της ΕΕ η αριστερά καλείται να εκφράζει τις πιο προωθητικές δυνάμεις των πληττόμενων κοινωνικών στρωμάτων που δεν αναπολούν το παρελθόν αλλά κοιτούν θαρραλέα το μέλλον και το διαμορφώνουν. Που αντιλαμβάνεται ότι ο δρόμος για να ανατραπεί η κυρίαρχη πολιτική και ο κοινοβουλευτικός θίασος και να επιβληθούν οι κατακτήσεις απέναντι στο μαύρο μέτωπο κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ –κεφαλαίου είναι η συγκρότηση ενός μετώπου ρήξης και ανατροπής, μια πανίσχυρη κοινωνική συμμαχία που θα σαρώσει τα σχέδια τους και τους ίδιους. Να συμβάλλει στην οργάνωση στους χώρους δουλειάς και στις γειτονιές, να πάρει πρωτοβουλίες, να δώσει αυτοπεποίθηση στον εργαζόμενο λαό να πάρει την ζωή στα χέρια του μέσω καταλήψεων εργοστασίων, ανυποχώρητων αγώνων και δικτύων αλληλεγγύης και να ετοιμαστεί να διεκδικήσει τον πλούτο που παράγει!
 
Η όποια παρέμβαση της αριστεράς στη Βουλή αποκτά αξία και χρησιμότητα όταν συμβάλλει, και μπορεί να συμβάλει, στην απαξίωση αυτής της κοινοβουλευτικής δικτατορίας και την συγκεκριμένη στιγμή στην εγκατάλειψη αυτής της φαρσοκωμωδίας  για να πάρει θέση μαζί με τον αγωνιζόμενο λαό στην «βουλή των από κάτω» που θα στηθεί σε πλατείες και καταλήψεις κυβερνητικών κτιρίων. Χωρίς να είναι το καθοριστικό αυτό, οφείλει η αριστερά να συμβάλλει στον άνευ προηγουμένου κλονισμό της κυριαρχίας τους, να εκμεταλλευτεί κάθε μέσο που διαθέτει, και στην προκειμένη περίπτωση η αντικοινοβουλευτική στάση μέσα και έξω από τη βουλή είναι μόνο αυτή που μπορεί να εκφράσει και να τροφοδοτήσει οποιαδήποτε ριζική αναδιάταξη του συσχετισμού δύναμης.  Η πείρα των εργαζομένων από τους αγώνες των δύο τελευταίων χρόνων είναι μεγάλο όπλο στα χέρια τους. Οι «κωλοτούμπες» είναι αδυναμία των κυριάρχου πολιτικού προσωπικού, μία αδυναμία όμως που καλύπτεται από την επιθετικότητα και τους εκβιασμούς οι οποίοι είναι πραγματικοί. Παρ’ όλα αυτά η χώρα βρίσκεται εδώ και αρκετό καιρό σε ακυβερνησία και το ξέρει καλά αυτό η κυβέρνηση και τα πολιτικά στελέχη και το μόνο που τους κρατά είναι η δυνατότητα τους να ψηφίζουν, οι διεθνείς συμμαχίες, τα γκλόμπ των ΜΑΤ και βέβαια η ατολμία της αριστεράς και η στρατηγική ανεπάρκεια της ίδιας και του κινήματος.
 
Θα επιλέξει η αριστερά το δρόμο της αποσταθεροποίησης του πολιτικού σκηνικού κυρίως μέσα από το εργατικό κίνημα και το σπάσιμο της βιτρίνας της συναίνεσης ή θα κοιτάει από απόσταση ασφαλείας τον λαό να ψάχνει μες την αμφιβολία της νίκης ενώ αυτή θα στρογγυλοκάθεται στην σιγουριά της ήττας των ψηφοφοριών στα έδρανα της βουλής-διακοσμητικό στοιχείο, αυτήν την κρίσιμη περίοδο; Στην τελική αν δεν εμπιστεύεται η ίδια τις δυνατότητες του οργανωμένου λαού τότε με τι πυρομαχικά ονειρεύεται ανατροπή;
 
Τέλος από προσωπική εμπειρία τα τελευταία χρόνια, πολλοί προσομοιάζουν την αριστερά με ένα σκακιστή. Ένας καλός σκακιστής λέγεται πολύ βιαστικά είναι αυτός που μπορεί να προβλέψει όχι μόνο την επόμενη κίνηση του αντιπάλου αλλά πολλές κινήσεις μπροστά. Στην πραγματικότητα ένας σκακιστής με αυτή μόνο την αρετή το μόνο που μπορεί να προβλέψει είναι την βέβαιη ήττα του και έτσι μπορεί να αποχωρήσει σεμνά από το παιχνίδι πριν γίνει περίγελος. Η αριστερά που δεν βασίζεται στις δυνατότητες και την προοπτική του εργατικού κινήματος είναι ακριβώς αυτός ο παίχτης. Η αριστερά που γίνεται οργανικό κομμάτι της ανατρεπτικής δράσης τότε όχι μόνο μπορεί να προβλέψει αλλά και να οδηγήσει τον αντίπαλο στην πλήρη σύγχυση και ήττα. Να θέσει την ατζέντα που παίζεται το παιχνίδι και να επιβάλλει τους όρους της.
 
 

Followers

Popular Posts

Blog Archive