Pages

Search This Blog

Showing posts with label ΠΡΟΤΑΣΗ. Show all posts
Showing posts with label ΠΡΟΤΑΣΗ. Show all posts

Tuesday, February 21, 2012

Διαγράψτε τα χρέη των Ελληνικών νοικοκυριών ΤΩΡΑ!



Αλλωστε τί ποσοστό επί του ΑΕΠ θα αποτελέσει μιά αντίστοιχη διαγραφή χρέους, τι ποσοστό θα προστεθεί επί του ποσοστού του "κουρέματος";;;
 Είναι προφανές πλέον σε όλους τους πολίτες αυτής της χώρας, ότι το όλον “σχέδιον” της “διάσωσης” της χώρας, υλοποιήθηκε απο τον Γ.Α.Παπανδρέου το 2009, όταν εξαπατούσε τον Ελληνικό λαό, και κατόπιν απο τούς τρεις αρχηγούς των δήθεν “μεγάλων κομμάτων” στην Ελλάδα, μετά της "σθεναράς" υποστηρίξεως απο την ΕΕ και ΔΝΤ, το 2011, όταν συναποφασίσαν να “αλλάξουν” πρωθυπουργό στην χώρα με το “πολιτικό πραξικόπημα” της 11ης Νοεμβρίου του 2011.

Κατόπιν επιμελούς σχεδιασμού και εφαρμογής, διεμορφώθη το πολιτικό περιβάλλον στην Ελλάδα, απο οικονομικά συμφέροντα, απο πράκτορες ξένων υπηρεσιών, και υποτακτικούς, εφιάλτες της Ιστορίας, έτσι ώστε την κατάλληλη στιγμή η χώρα να διαθέτει, έν ολίγοις, να είναι στα “πράγματα”, δηλαδή στην εξουσία, άνθρωποι της απολύτου εμπιστοσύνης των “ιδιοκτητών” αυτής της χώρας.

Η στόχευση, σαφής πλέον, όσο και διαυγής, είναι η καταλήστευση του “πλούτου” της χώρας μας κατ’αρχάς, και η εξάρτησή της για τις επόμενες δεκαετίες στο άρμα συγκεκριμένων οικονομικών γεοπολιτικών συμφερόντων κατά δεύτερον.

Παρά την τραγική αποτυχία του πρώτου μνημονίου του Μαίου του 2010, για το οποίο, απόλυτα υπεύθυνος, και ως προς την “σύλληψή” του και ώς πρός την εφαρμογή του, είναι ο Γ.Α. Παπανδρέου και οι “κηπουροί” του, οι “ιδιοκτήτες” αυτής της χώρας, οι πολιτικοί και τα συμφέροντα τα οποία εξυπηρετούν, αποφάσισαν να προχωρήσουν στην “επιτροπεία” του πολιτικού συστήματος με τοποθέτηση προσώπου αναλόγων προσόντων, έναν τραπεζίτη.
Αυτή η βούληση των “ιδιοκτητών” μετεφράσθη σε “πολιτικό πραξικόπημα” το οποίο μάς επέβαλλαν οι τρείς “πολιτικοί νάνοι” μετά των υποτακτικών των, δίνοντας έτσι το έναυσμα, στην ακολουθία υποτέλειας και εκχώρησης Εθνικής κυριαρχίας της χώρας, σε ξένους με τα Ελληνικά συμφέροντα κατακτητές.

Εχθές και σήμερα, το Eurogroup επικύρωσε μία δανειακή σύμβαση μεταξύ της ΕΕ και της Ελλάδος, η οποία περιλαμβάνει, όπως ανακοινώθηκε, δάνειο 130 δις, μείωση, δηλ “κούρεμα”, του Ελληνικού δημόσιου χρέους κατά 53,5% και ανταλλαγή ομολόγων, με στόχευση το 2020 το χρέος να είναι το 120,5% του ΑΕΠ.

Και όλη αυτή η συμφωνία θα συνοδεύεται απο εφαρμοστικούς νόμους, οι οποίοι θα διαμορφώνουν το οικονομικό περιβάλλον στην χώρα, για να επιτευχθεί ο στόχος του χρέους, ώς ποσοστό 120,5% του ΑΕΠ, και να διασφαλιστεί ότι δεν θα επαναληφθεί η διόγκωση ελλειμάτων και χρέους στο μέλλον.

Θεωρητικά, η οικονομική προσέγγιση αυτή (κούρεμα,δάνειο,εφαρμοστικοί νόμοι,πλεονασματικούς προυπολογισμούς, κτλ), της οποίας αποτέλεσμα είναι η νέα δανειακή σύμβαση (το μνημόνιο ΙΙ), έχει, εξετάζοντάς την απόλυτα με οικονομικούς όρους, πιθανότητα επιτυχίας ικανοποιητική, εφ’όσον τηρηθούν κατά γράμμα, όλες οι προυποθέσεις, οι οποίες ελήφθησαν ως βασικοί παράμετροι στην δημιουργία αυτής της “λύσης”, αυτής της οικονομικής προσέγγισης για το Ελληνικό χρέος.

Βέβαια η ύπαρξη “ιστορικού ανάλογης εφαρμογής” δεν ελήφθει καθόλου υπ’όψιν, και εξηγώντας διευκρινίζω, ότι ως “ιστορικό” εννοώ κατ’αρχάς, την απόπειρα εφαρμογής του μνημονίου Ι, από το 2010 έως σήμερα (Μάρτιο του 2012), με τα γνωστά πλέον αποτελέσματα όπως και τούς χαρακτηρισμούς τους οποίους “κέρδισε” ανά την υφήλιο, ώς μία μεγαλειώδης αποτυχία, ακόμη και απο τούς ίδιους τούς εμπνευστές του.

Και κατά δεύτερον την εφαρμογή ανάλογων παρόμοιων οικονομικών προγραμμάτων απο το ΔΝΤ, ανά τον κόσμο με τα ανάλογα αποτελέσματα βίαιης φτωχοποίησης των κοινωνιών, με δραματική πτώση του βιοτικού, και όχι μόνον, επιπέδου των λαών, κτλ.

Όπου εφαρμόσθηκαν (ανάλογες οικονομικές πολιτικές), είχαν στόχο την αύξηση των κερδών των διεθνών τοκογλύφων, με πλήρη όμως απουσία της ανάπτυξης της ίδιας της οικονομίας της χώρας στην οποία εφαρμόστηκαν.

Τα διάφορα οικονομικά προγράμματα και οι νόμοι που τα συνοδεύουν, έχουν ώς κύριο λόγο ύπαρξης την εξυπηρέτηση των αναγκών μιάς κοινωνίας και δια αυτής τον άνθρωπο.Εάν δεν εξυπηρετούν βασικές ανάγκες, όπως την διασφάλιση επαρκούς βιοτικού επιπέδου ενός λαού, τότε κρίνονται αποτυχημένα και λίαν επιεικώς απαράδεκτα.

Επομένως το κοινωνικό μέρος ως παράμετρος πρέπει να λαμβάνεται σοβαρά υπ’όψιν στην διαμόρφωση οικονομικών προγραμμάτων.

Στο δεσμευτικό πλαίσιο που συμφωνήθηκε στο Eurogroup την Δευτέρα 20-02-2012, υπάρχει παντελής έλλειψη αναπτυξιακής προοπτικής, η νέα δανειακή σύμβαση υστερεί σημαντικά, διότι δεν υπάρχει η αναπτυξιακή διάσταση πουθενά ως οικονομικό μέτρο, ώς βασική παράμετρος.

Πώς θα παραχθεί πρωτογενές πλεόνασμα όταν δεν υπάρχει ανάπτυξη ;;;

“Η Ελλάδα θα πρέπει να πετύχει τους φιλόδοξους αλλά ρεαλιστικούς δημοσιονομικούς στόχους, ώστε να υπάρξουν πρωτογενή πλεονάσματα από το 2013, να δρομολογήσει το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων και να εφαρμόσει μια γενναία μεταρρυθμιστική ατζέντα στην αγορά εργασίας, προϊόντων και υπηρεσιών ώστε να προωθηθούν η ανταγωνιστικότητα, η απασχόληση και η βιώσιμη ανάπτυξη”.

Αυτά αναφέρει η ανακοίνωση του Eurogroup και συνειρμικά εμφανίζονται τα λόγια του τέως πρωθυπουργού της χώρας, Γ.Α.Παπανδρέου, και του υπουργού των οικονομικών του, όταν δήλωναν το 2010, ότι απο το 2012 θα αρχίσει η ανάκαμψη της Ελληνικής οικονομίας.

Το ερώτημα που τίθεται είναι: Δηλαδή με τίς ιδιωτικοποιήσεις θα παράξουμε πρωτογενές πλεόνασμα για να επιτύχουμε τούς στόχους της νέας δανειακής σύμβασης ;;;

Μήπως θέλουν να αγοράσουν “τσάμπα” και δεν το λένε ευθέως αλλά δια των δανειακών συμβάσεων ;;;

Η επικράτηση της φιλελευθεροποίησης ως “πολιτική εφαρμογή” στο απώγειό της.

Αυτό που δεν λέει κανείς δημόσια, ωστόσο, είναι ότι σήμερα στην Ευρώπη των “Μερκοζί” επικρατεί ο νεοφιλελευθερισμός ως ιδεολογία και οικονομική αντίληψη, η οποία διαπνέει τους διαχειριστές της.Τά πάντα λειτουργούν με στόχευση την με κάθε τρόπο, αποκομιδή κερδών, με όποιο κοινωνικό κόστος, απο τους “ομολογιούχους” και Τραπεζίτες.

Την Ευρώπη κυβερνούν οι Τραπεζίτες και οι “εραστές” τους, ή άλλως υποτακτικοί τους. Ένα ολόκληρο πολιτικό σύστημα τους υπερασπίζεται, αυτό το πολιτικό σύστημα ευνοεί την άδικη υπέρμετρη κερδοφορία τους. Οι κοινωνίες αποτελούν για αυτούς “εν δυνάμει πελάτες”, κατανάλωση.

Το πολιτικό προσωπικό της χώρας μας, εκτός εξαιρέσεων, δεν παρουσίασε αντιστάσεις σε αυτήν την πολιτική αντίληψη, ενέδωσε, είτε γιατί δεν είχε πολιτικές αντιστάσεις, είτε γιατί το εξυπηρετούσε αυτή η αντίληψη του νεοφιλελευθερισμού.
"Ιστορικής σημασίας" για την ελληνική οικονομία χαρακτήρισε ο πρωθυπουργός, Λουκάς Παπαδήμος, τη σημερινή ημέρα, μετά τη συμφωνία που επετεύχθη στο Eurogroup για το νέο πρόγραμμα στήριξης της χώρας, έπειτα από μαραθώνιες διαπραγματεύσεις από το απόγευμα της Δευτέρας.

«Εκλογικό» χαρακτήρισε τον Απρίλιο του 2012, ο Α. Λοβέρδος σε δηλώσεις του μετά την απόφαση των Βρυξελλών. Κι αυτό με δεδομένο ότι η σύναψη της δανειακής σύμβασης αναμένεται να ολοκληρωθεί με βάση τα χρονοδιαγράμματα που τέθηκαν από τους πιστωτές της χώρας, στις αρχές Μαρτίου του 2012.

Συμφωνία υπέγραψαν πριν το Eurogroup η Ελλάδα και η Φινλανδία για τις εγγυήσεις που ζητούσε η τελευταία προκειμένου να συνεισφέρει στο δεύτερο πακέτο βοήθειας των 130 δισ. ευρώ για την Ελλάδα.

Η συμφωνία, η οποία αποτελούσε προϋπόθεση για τη συμμετοχή της Φινλανδίας στο νέο πακέτο διάσωσης για την Αθήνα, αναφέρει ότι οι μεγαλύτερες ελληνικές τράπεζες θα παρέχουν εγγυήσεις σε μετρητά και στοιχεία ενεργητικού υψηλής αξιολόγησης ύψους 880 εκατ. ευρώ."
Tο επιτόκιο δανεισμού για τα δάνεια που λήγουν το 2015 θα ξεκινά από 2%, και για αυτά που λήγουν το 2020 θα ξεκινά από 3% και από εκεί και πέρα για τα υπόλοιπα δάνεια με μεγαλύτεροχρονικό διάστημα πληρωμής θα ξεκινά από 4,3%.


Τελική ημερομηνία ωρίμανσης ορίζεται το 2042 ενώ προβλέπεται "ρήτρα ανάπτυξης" της τάξης του 1%. Το ποσοστό αυτό θα προστίθεται στο επιτόκιο από τις πληρωμές του 2015 και μετά, ανάλογα με τον ρυθμό ανάπτυξης της οικονομίας".Όλη η "ουσία" της νέας δανειακής σύμβασης υποτέλειας, η πλήρης ικανοποίηση των τοκογλύφων-πιστωτών, υποτάσσοντας έναν ολόκληρο λαό για τα επόμενα 30 χρόνια.

Την ίδια στιγμή, την ώρα που στις Βρυξέλλες η Ελλάδα θα φορτωθεί ένα ακόμα δάνειο 130 δισ. Ευρώ για να φτάσει το 2020 να χρωστά όσα το 2009 (120% του ΑΕΠ), η Ισλανδική Ένωση Χρηματοπιστωτικών Υπηρεσιών ανακοίνωσε ότι με την διαγραφή των χρεών (οι τράπεζες της Ισλανδίας διέγραψαν δάνεια των νοικοκυριών που αντιστοιχούν στο 13% του ΑΕΠ της χώρας, μειώνοντας το βάρος χρέους για περισσότερο από το ένα τέταρτο του πληθυσμού της), θα επανέλθει σταδιακά στην ανάπτυξη το αργότερο σε δύο χρόνια και ότι τα μέτρα που έλαβε η Ισλανδία για να αναγεννηθεί από την κρίση του 2008 αποδεικνύονται αποτελεσματικά.


Μάλιστα τώρα οι περισσότερες δημοσκοπήσεις δείχνουν  ότι οι Ισλανδοί δεν επιθυμούν να ενταχθούν στην ΕΕ, γιατί θεωρούν ότι αποτελείται από χρεοκοπημένες προβληματικές οικονομίες . «Μπορείτε να πείτε με βεβαιότητα ότι η Ισλανδία κατέχει το παγκόσμιο ρεκόρ στη διαγραφή χρέους νοικοκυριών. Η χώρα έκανε ό,τι χρειαζόταν σε μία κρίση, ακολουθώντας τα εγχειρίδια. Οποιοσδήποτε οικονομολόγος θα συμφωνούσε», δήλωσε ο Λαρς Κρίστενσεν, επικεφαλής οικονομολόγος αναδυόμενων αγορών στην τράπεζα Danske στην Κοπεγχάγη. Πού καταντήσαμε ώς χώρα, ή καλύτερα, πού μας καταντήσαν πολιτικοί νάνοι, αστέρες της ανικανότητος, ένα πολιτικό προσωπικό το οποίο έχει το θράσσος να εμφανίζεται και ώς “σωτήρας”.

Ποιός θα πληρώσει αυτό το κόστος άραγε;;;

Ποιό στοιχείο όμως, κάνει την σύναψη νέας δανειακής σύμβασης, περισσότερο αξιόπιστη, σε σύγκριση με αυτήν του 2010, όταν όλα τα στοιχεία, οικονομικά και κοινωνικά, “δείχνουν” πρός το χειρότερο, στηρίζοντας την αντίθετη άποψη ;;;

Ποιός διασφαλίζει την επιτυχή εφαρμογή της νέας δανειακής σύμβασης, όταν καλείται τον Ελληνικό λαό να απωλέσει τα της επιβίωσής του για τα επόμενα 8 χρόνια, με δραματικές μειώσεις στο βιοτικό του επίπεδο, στην κοινωνική του ασφάλιση, διαλύοντας συνειδητά το κοινωνικό κράτος, φτωχοποιώντας τον βίαια ;;;

Φέρεστε, κύριοι της συγκυβέρνησης, ότι υπολογίσατε τα πάντα για την βιωσιμότητα του χρέους, δεν είδαμε πουθενά όμως να έχετε υπολογίσει το κόστος του κοινωνικού κράτους και να ρωτήσετε ώς είχατε υποχρέωση τον Έλληνα πολίτη, τί “θέλει”, τι “προτιμά” ;;;

Να πληρώνει ένα χρέος για να υποστηρίξει ένα κοινωνικό κράτος ή να πληρώνει χρέη τα οποία δεν δημιούργησε και δεν ωφελήθηκε, καθότι οι αποπληρωμές μπαίνουν στίς τσέπες τοκογλύφων ;;;

Πότε λέγατε την αλήθεια, τότε ή σήμερα ;;;

Απευθυνόμενος πρός τίς Ελληνικές Τράπεζες και τούς κυβερνώντες αυτής της χώρας τους καλώ να διαγράψουν τα χρέη των Ελλήνων πρός τίς Τράπεζες, βοηθώντας τον τόπο να αποκτήσει αναπτυξιακή πορεία, ακολουθώντας το παράδειγμα της Ισλανδίας. Διαγράψτε τα χρέη των Ελληνικών νοικοκυριών άμεσα και καθ`ολοκληρίαν, δώστε μιά ανάσα σε αυτούς τούς πολίτες τούς οποίους τόσα χρόνια απομυζείτε. Αλλωστε τί ποσοστό επί του ΑΕΠ θα αποτελέσει μιά αντίστοιχη διαγραφή χρέους, τι ποσοστό θα προστεθεί επί του ποσοστού του "κουρέματος";;;
http://www.aegeantimes.gr
 

ΔΙΑΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΑ ΑΜΕΣΑ !!!

Monday, February 20, 2012

Μα τι κάνει η αριστερά μες τη Βουλή;


Στέφανος Μολόχας
 «Πρέπει να κινητοποιήσουμε κοινωνικές δυνάμεις, να εξαντλήσουμε κάθε περιθώριο πολιτικής και κοινωνικής δράσης, μέσα και έξω από τη Βουλή, για να μην περάσει αυτό το πακέτο που καρατομεί βίαια, άγρια, μισθούς και συντάξεις, επιδόματα ανεργίας και θα βυθίσει την χώρα με μαθηματική βεβαιότητα, σε άγρια φτώχεια, άγρια ύφεση[…].» Τάδε έφη ο Δ. Παπαδημούλης στον ρ/σ «Στο κόκκινο 105,5» στις 9/2.
 
Πολύ γλαφυρός ο Δ. Παπαδημούλης, θα συμφωνούσε κάποιος πάρα πολύ μαζί του. Βέβαια αν διαβάσουμε προσεκτικά κάτι δεν πάει καλά. Τι εννοεί ο Δ. Παπαδημούλης μέσα και έξω από τη Βουλή; Έχει πληροφορίες ο Δ. Παπαδημούλης ότι πάνω από 115 βουλευτές θα καταψηφίσουν την νέα δανειακή σύμβαση; Ποιοι είναι αυτοί; Μήπως οι επερωτήσεις και οι πύρινοι λόγοι θα μεταπείσουν τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και του ΛΑΟΣ που έστησαν την συγκυβέρνηση; Προφανώς στο φόντο της ανάδυσης νέων και βαθύτερων κοινωνικών διεργασιών μπορεί κάποιος εύκολα να πιστεύει ότι θα κηρυχτούν εκλογές. Τι είναι όμως αυτό που θα τους οδηγήσει σε ένα τέτοιο σενάριο;

Για να δούμε πως αντιμετωπίζει την κατάσταση το ΚΚΕ. Η Αλέκα Παπαρήγα ένα μήνα πριν, όντας σίγουρη για εκλογές  είχε σαν στόχο να μη βγει ισχυρή κυβέρνηση καλώντας το λαό να βάλει εμπόδια στο έργο της επόμενης κυβέρνησης. Καλά διαβάσατε… της επόμενης. Επίσης απαντώντας σε ερώτηση για προοδευτική διακυβέρνηση η γ.γ. του ΚΚΕ υποστήριξε πως δεν μπορεί να υπάρξει προοδευτική κυβέρνηση, «με όρους συνύπαρξης με τα μονοπώλια και διαπραγματεύσεις εντός της ΕΕ». Δεν είναι λάθος ότι με όρους συνύπαρξης με τα μονοπώλια και την ΕΕ δεν μπορεί να υπάρξει προοδευτική διακυβέρνηση. Άρα τι είναι αυτό που μένει; «Εμείς ημερομηνία αλλαγής του πολιτικού συστήματος δεν μπορούμε να βάλουμε, να πούμε σε ένα χρόνο, δύο και τρία, γιατί αυτό εξαρτάται από την πλειοψηφία του λαού, δεν θα είναι έργο του ΚΚΕ και μόνο. Αν δεν αποφασίσει ο λαός, δεν θα γίνει αυτή η αλλαγή».
 
Για ένα καθηγητή της μαρξιστικής θεωρίας μεγάλου βεληνεκούς είναι σωστή αυτή η ανάγνωση. Για την ίδια τη ζωή όμως είναι κενό γράμμα, όπως κενό γράμμα στην καλύτερη των περιπτώσεων είναι να καλείται ο λαός να ψηφίσει την λαϊκή εξουσία παρά να την διεκδικήσει με την αυτοτελή δράση του, στη χειρότερη ή όποια λαϊκή εξουσία να παραπέμπει στην αυταπάτη για μία ακόμη ευκαιρία στον «Υπαρκτό» Σοσιαλισμό αντί για την σύγχρονη κομμουνιστική προοπτική για την κοινωνική χειραφέτηση. Με δεδομένο ουσιαστικά ότι θα περάσουν τα μέτρα και ο λαός θα βγάλει συμπεράσματα, η τακτική για την Λαϊκή Εξουσία περνά μέσα από την ανακήρυξη του ΚΚΕ σε αξιωματική αντιπολίτευση, δείγμα «ωρίμανσης του λαού». Βέβαια όπως λέει η ίδια η Αλέκα Παπαρήγα «Αν δεν μπορεί να σχηματιστεί αυτοδύναμη κυβέρνηση θα τα βρουν. Ήδη, έχουν ετοιμαστεί. Μην ακούτε τον κ. Σαμαρά, μην ακούτε τι λέει ο κ. Παπανδρέου, ή ο επόμενος αρχηγός του ΠΑΣΟΚ. Ήδη υπάρχουν και οι πρόθυμοι να συμβάλουν. Μακάρι να φτάσουμε στο σημείο που να μην μπορεί να σχηματιστεί κυβέρνηση καθόλου και να παρέμβει ο λαός.» Ωραία λοιπόν, ούτε με την μετά εκλογών εποχή θα δούμε άσπρη μέρα. Άρα τι κάνουμε αδερφέ;
Τι είναι αυτό που ενοποιεί τις λογικές ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ; Η αναγκαιότητα για ξεσηκωμό θα έλεγε κάποιος αναγνώστης των ανακοινώσεων της επίσημης αριστεράς και η πίστη ότι μπορεί ο λαός οργανωμένος να πιέσει ή να ανατρέψει αυτή την πολιτική. Μα αυτό είναι δεδομένο για ολοένα και μεγαλύτερο κομμάτι των εργαζομένων. Μήπως όμως δεν είναι δεδομένο για τις δυνάμεις της κοινοβουλευτικής αριστεράς; Ποιο είναι λοιπόν το κυρίαρχο αίτημα στα προγράμματα τους, ακόμα και στους χώρους δουλειάς; Μα φυσικά το «εκλογές τώρα»! Φαίνεται ότι η Αλέκα Παπαρήγα δεν έμαθε από το λάθος της ένα μήνα πριν. Ο Αντώνης Σαμάρας αμέσως μετά την συμφωνία ξαναβγήκε στη γύρα και ζητά εκλογές για να «επαναδιαπραγματευτεί το νέο μνημόνιο». Ο Καρατζαφέρης έχει γίνει μετρ της κωλοτούμπας για να σώσει ότι δεν σώζεται και ο Π. Καψής τάζει εκλογές τον Απρίλη. Θα πάνε λοιπόν για εκλογές; Για να δούμε όμως τι λεν και οι ίδιοι.
 
Η τρόικα έχει νέες επιπλέον απαιτήσεις. Συγκεκριμένα ζητά να παραταθεί ο βίος της κυβέρνησης Παπαδήμου τουλάχιστον ακόμη ένα χρόνο. Ποια είναι όμως η δικαιολογία για αυτή την απαίτηση; Η όσο το δυνατόν καλύτερη πολιτική σταθερότητα για να εφαρμοστεί απόλυτα το πρόγραμμα της νέας δανειακής σύμβασης. Είναι μόνο αυτό; Για να δούμε τι λέει ο Πάνος Μπεγλίτης: «Δεν θα είναι τα τελευταία μέτρα. Τον Ιούνιο αναμένονται νέα. Να πούμε την αλήθεια στο λαό. Έρχονται τα ειδικά μισθολόγια». Επίσης προσθέτει ότι «στις σημερινές συνθήκες καμία μονοκομματική κυβέρνηση δεν μπορεί να λύσει τα προβλήματα. Δεν θα υπάρχει αυτοδυναμία- γιατί να ξοδέψουμε χρόνο για εκλογές; Έχουμε την πολυτέλεια;» Έχει απόλυτα δίκαιο ένας υπουργός αυτής της κυβέρνησης να επικαλείται την έλλειψη πολυτέλειας για πολιτικές περιπέτειες. Φτάνουν όμως οι παραδοχές από την μία ή την άλλη μεριά;
 
Έχουμε λοιπόν μία αριστερά να δικαιώνεται, με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο στις αναλύσεις για την χρεοκοπία του νεοφιλελευθερισμού, για την τραγωδία των νέων μέτρων, για την καπιταλιστική βαρβαρότητα κτλ. Και τώρα που δικαιώνεται παραμένει αποσβολωμένη και αμήχανη σε κατάσταση αμόκ. Αντί να συμβάλει, να τροφοδοτεί και να τροφοδοτείται από την δυναμική του λαϊκού παράγοντα και την αυτοτελή σημασία που διαδραματίζει στον καθορισμό των πολιτικών εξελίξεων κοιτάει στους τέσσερεις τοίχους τις βουλής και εγκαλεί ο ένας τον άλλον. Ο Δ. Παπαδημούλης αντί να αθροίζει τις κοινωνικές δυνάμεις που συναρθρώνονται και οργανώνονται στον στίβο της μάχης για επιβίωση, αθροίζει κοινοβουλευτικές έδρες και ονειρεύεται πλειοψηφίες την στιγμή που συντελείται το πιο βάρβαρο πείραμα των κυρίαρχων καπιταλιστικών κύκλων της ΕΕ. Η Αλέκα Παπαρήγα έσωσε διαπιστευτήρια ευγένειας στους κοινοβουλευτικούς μαφιόζους και στο κίνημα τα περισσότερα στελέχη του ΚΚΕ πρωταγωνιστούν στην συκοφαντία.
 
Οι εκλογές είναι η παγίδα για να εγκλωβιστούν οι εργαζόμενοι και ο λαός σε μία ατέρμονη επώδυνη και καταστροφική εκλογική αναμονή. Δεν ξέρουμε αν θα έχουμε άλλη μία επταετία. Αυτό που είναι σίγουρο είναι το ότι θα το κρατήσουν όσο πάει. Και αυτό θα κριθεί από την έκβαση και την προοπτική της«εξωκοινοβουλευτικής» και αδιαμεσολάβητης πάλης και διεκδίκησης των ίδιων των εργαζομένων μέσα από τα όργανα μιας πραγματικής δημοκρατίας, στην βάση των εργατικών συμφερόντων όπου θα εκφράζουν την λαϊκή θέληση και το κυριότερο θα μπορούν να την επιβάλλουν. Δεν γίνεται ο ΣΥΝ να μιλάει για ενότητα της αριστεράς και ξεσηκωμό όταν δεν ενώνεται με την υπόλοιπη αριστερά στην κήρυξη μιας απεργίας. Δεν γίνεται το ΚΚΕ να μιλά για ανατροπή της κυβέρνησης και για λαϊκή εξουσία όταν αυτή «χτίζεται» χωρίς απεργία, όπως για παράδειγμα στον χώρο των ΜΜΕ.
 
Η κοινοβουλευτική αριστερά οφείλει να εναρμονιστεί με τις συνθήκες και με τον εξωκοινοβουλευτικό χαρακτήρα που έχει ο λαϊκός ξεσηκωμός και να τολμήσει ακόμη και να αποχωρήσει από αυτή την βουλή μιας διορισμένης κυβέρνησης όπου όλες οι αποφάσεις παίρνονται στους διαδρόμους και στις τηλεσυνδιασκέψεις. Δεν μπορεί να μιλά κανείς για δημοκρατία όταν οι κατώτατοι μισθοί δεν είναι αποτέλεσμα διαπραγμάτευσης και διαπάλης. Η παρέμβαση του λαϊκού παράγοντα δεν αποκρυσταλλώνεται σε ένα υπέρ ή κατά κάποιων αριστερών ή μη βουλευτών, αλλά στην δυνατότητα να ανασχεθεί η επίθεση, ειδικά όταν μέσω του PSI κρίνεται το μέλλον των ασφαλιστικών ταμείων και της επιβίωσης εκατομμυρίων μισθωτών και ανέργων. Η αριστερά οφείλει να επιταχύνει την κατεδάφιση αυτής της χούντας των αγορών και να πάρει θέση μάχης. Δεν είναι ζήτημα ιδεολογικής τοποθέτησης ούτε τυχοδιωκτισμός και πόλεμος εντυπώσεων. Είναι άμεσο διακύβευμα να απομονωθεί η συγκυβέρνηση και να γίνει ξεκάθαρο ότι η «δημοκρατία» των πράξεων νομοθετικού περιεχομένου γίνεται συστατικό στοιχείο της σύγχρονης κοινοβουλευτικής δικτατορίας η οποία δεν αρχίζει και τελειώνει στις κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες αλλά ξεδιπλώνεται σε όλο το φάσμα της κοινωνικής πραγματικότητας.
 
Στην εποχή του μνημονίου και της καπιταλιστικής βαρβαρότητας της ΕΕ η αριστερά καλείται να εκφράζει τις πιο προωθητικές δυνάμεις των πληττόμενων κοινωνικών στρωμάτων που δεν αναπολούν το παρελθόν αλλά κοιτούν θαρραλέα το μέλλον και το διαμορφώνουν. Που αντιλαμβάνεται ότι ο δρόμος για να ανατραπεί η κυρίαρχη πολιτική και ο κοινοβουλευτικός θίασος και να επιβληθούν οι κατακτήσεις απέναντι στο μαύρο μέτωπο κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ –κεφαλαίου είναι η συγκρότηση ενός μετώπου ρήξης και ανατροπής, μια πανίσχυρη κοινωνική συμμαχία που θα σαρώσει τα σχέδια τους και τους ίδιους. Να συμβάλλει στην οργάνωση στους χώρους δουλειάς και στις γειτονιές, να πάρει πρωτοβουλίες, να δώσει αυτοπεποίθηση στον εργαζόμενο λαό να πάρει την ζωή στα χέρια του μέσω καταλήψεων εργοστασίων, ανυποχώρητων αγώνων και δικτύων αλληλεγγύης και να ετοιμαστεί να διεκδικήσει τον πλούτο που παράγει!
 
Η όποια παρέμβαση της αριστεράς στη Βουλή αποκτά αξία και χρησιμότητα όταν συμβάλλει, και μπορεί να συμβάλει, στην απαξίωση αυτής της κοινοβουλευτικής δικτατορίας και την συγκεκριμένη στιγμή στην εγκατάλειψη αυτής της φαρσοκωμωδίας  για να πάρει θέση μαζί με τον αγωνιζόμενο λαό στην «βουλή των από κάτω» που θα στηθεί σε πλατείες και καταλήψεις κυβερνητικών κτιρίων. Χωρίς να είναι το καθοριστικό αυτό, οφείλει η αριστερά να συμβάλλει στον άνευ προηγουμένου κλονισμό της κυριαρχίας τους, να εκμεταλλευτεί κάθε μέσο που διαθέτει, και στην προκειμένη περίπτωση η αντικοινοβουλευτική στάση μέσα και έξω από τη βουλή είναι μόνο αυτή που μπορεί να εκφράσει και να τροφοδοτήσει οποιαδήποτε ριζική αναδιάταξη του συσχετισμού δύναμης.  Η πείρα των εργαζομένων από τους αγώνες των δύο τελευταίων χρόνων είναι μεγάλο όπλο στα χέρια τους. Οι «κωλοτούμπες» είναι αδυναμία των κυριάρχου πολιτικού προσωπικού, μία αδυναμία όμως που καλύπτεται από την επιθετικότητα και τους εκβιασμούς οι οποίοι είναι πραγματικοί. Παρ’ όλα αυτά η χώρα βρίσκεται εδώ και αρκετό καιρό σε ακυβερνησία και το ξέρει καλά αυτό η κυβέρνηση και τα πολιτικά στελέχη και το μόνο που τους κρατά είναι η δυνατότητα τους να ψηφίζουν, οι διεθνείς συμμαχίες, τα γκλόμπ των ΜΑΤ και βέβαια η ατολμία της αριστεράς και η στρατηγική ανεπάρκεια της ίδιας και του κινήματος.
 
Θα επιλέξει η αριστερά το δρόμο της αποσταθεροποίησης του πολιτικού σκηνικού κυρίως μέσα από το εργατικό κίνημα και το σπάσιμο της βιτρίνας της συναίνεσης ή θα κοιτάει από απόσταση ασφαλείας τον λαό να ψάχνει μες την αμφιβολία της νίκης ενώ αυτή θα στρογγυλοκάθεται στην σιγουριά της ήττας των ψηφοφοριών στα έδρανα της βουλής-διακοσμητικό στοιχείο, αυτήν την κρίσιμη περίοδο; Στην τελική αν δεν εμπιστεύεται η ίδια τις δυνατότητες του οργανωμένου λαού τότε με τι πυρομαχικά ονειρεύεται ανατροπή;
 
Τέλος από προσωπική εμπειρία τα τελευταία χρόνια, πολλοί προσομοιάζουν την αριστερά με ένα σκακιστή. Ένας καλός σκακιστής λέγεται πολύ βιαστικά είναι αυτός που μπορεί να προβλέψει όχι μόνο την επόμενη κίνηση του αντιπάλου αλλά πολλές κινήσεις μπροστά. Στην πραγματικότητα ένας σκακιστής με αυτή μόνο την αρετή το μόνο που μπορεί να προβλέψει είναι την βέβαιη ήττα του και έτσι μπορεί να αποχωρήσει σεμνά από το παιχνίδι πριν γίνει περίγελος. Η αριστερά που δεν βασίζεται στις δυνατότητες και την προοπτική του εργατικού κινήματος είναι ακριβώς αυτός ο παίχτης. Η αριστερά που γίνεται οργανικό κομμάτι της ανατρεπτικής δράσης τότε όχι μόνο μπορεί να προβλέψει αλλά και να οδηγήσει τον αντίπαλο στην πλήρη σύγχυση και ήττα. Να θέσει την ατζέντα που παίζεται το παιχνίδι και να επιβάλλει τους όρους της.
 
 

Wednesday, February 15, 2012

Να γιατί ο κ. Παπούλιας αναγκάσθηκε να παραιτηθεί?? του μισθού του...



ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ!!! Πρόταση Επιβολής Νέων Μέτρων για την Σωτηρία της Ελλάδας. (ανάρτηση της 27/9/11)


From: Mattheos S
Date: 2011/9/27
Subject: Πρόταση Νέων Μέτρων για την Σωτηρία της Ελλάδας.
To: kataggelies@sdoe.grdialogue@politicalforum.gr
Υπόψη κυρίου Π/Θ και Υπουργού Οικονομικών


Διαβάζοντας αυτές τις μέρες πολλά για το υπερβολικό κόστος συντήρησης του σημερινού, αποτυχημένου κατά γενική ομολογία, πολιτικού συστήματος (..η ποιό ακριβή γλάστρα της Ευρώπης, κόστος λειτουργίας γραφείων αντιπροέδρων, υπουργού επικρατείας, εκατοντάδες σύμβουλοι υπουργών, προνόμια Βουλευτών, κλπ, υπάρχουν όλα τα δημοσιεύματα)  

Βλέποντας σήμερα το πρωί στην τηλεόραση (mega):
Τον τίτλο ενός νεαρού : Α. Τόλκας,  Υφυπουργός στον Πρωθυπουργό!!!!  Ναι καλά διαβάσατε.. Υφυπουργός στον Πρωθυπουργό!!!,
Την δημοσκόπηση ότι το 61% θεωρεί τον ΚΑΝΕΝΑ ως καταλληλότερο για Πρωθυπουργό,

Μελετώντας τον προϋπολογισμό του 2010, πικράθηκα.. και αποφάσισα να γράψω την παρούσα ανοικτή επιστολή – πρόταση για την επιβολή νέων μέτρων για τη σωτηρία της Ελλάδας….

Κύριοι, του Υπουργείου Οικονομικών και της Κυβέρνησης γενικώτερα:
Σε μια χρεοκοπημένη χώρα που ο Έλληνας Πρόεδρος της Δημοκρατίας, παίρνει περί τις 160.000 ευρώ παραπάνω ετησίως από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ και σχεδόν τα διπλάσια από τους βασιλιάδες της Ευρώπης (σύμφωνα με διαθέσιμα δημοσιεύματα) αποτελεί κοροϊδία να συνεχίζει στην παρούσα δυσμενή κατάσταση στη θέση του. 

Είναι τουλάχιστον πρόκληση να υπάρχουν δύο αντιπρόεδροι της κυβέρνησης, υπουργός επικρατείας, ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ στον Πρωθυπουργό, εκατοντάδες σύμβουλοι και παρατρεχάμενοι, 16 Υπουργεία και 300 Βουλευτές… 
Καταργείστε λοιπόν άμεσα όλες τις άχρηστες υπηρεσίες, μειώστε τα Υπουργεία,  τους Βουλευτές και όλες τις περιττές δαπάνες.

Μπορείτε, έστω και τώρα, να φανείτε γενναίοι μελετώντας τον προϋπολογισμό και καταργώντας τα περιττά και κυρίως σταματώντας να βάζετε το χέρι σας στην τσέπη των Ελλήνων Πολιτών.

Ενδεικτικά θα προσπαθήσω με τα παρακάτω να σας βοηθήσω πώς να ξεκινήσετε να επιβάλλετε …νέα μέτρα για τη σωτηρία της χώρας…   

Πρόεδρος Δημοκρατίας

Να του χορηγείται μόνο η βουλευτική του σύνταξη. ( αν δεν του αρέσει αναλαμβάνω εγώ μόνο με την σύνταξή μου και θα βάλω τα δυνατά μου να είμαι καλύτερος από αυτόν… υπόψη ότι δεν έχω υποχρεώσεις να στέλνω χρήματα στο εξωτερικό…)

Να περικοπούν όλες οι περιττές δαπάνες και οποσδήποτε οι παρακάτω αμοιβές  του Προέδρου, οι οποίες ενδεικτικά στον  προϋπολογισμό του 2010  ήταν:
  
1.190.000 ευρώ ως “βασικό μισθό”
   653.000 ευρώ ως προεδρική χορηγία, βουλευτικές αποζημιώσεις, κλπ...
   280.000 ευρώ ως “χορηγία Προέδρου της Δημοκρατίας”      
     93.000 ευρώ ως “έξοδα παραστάσεως”
     31.000 ευρώ ως...“οικογενειακή παροχή”
     14.000 ευρώ ως “επίδομα θέσης ευθύνης” εδώ γελάνε...
       3.000 ευρώ ως “επίδομα χρόνου υπηρεσίας”
Σύνολο: 2.264.000  ευρώ!!!!, δηλαδή 315 λιγότεροι απολυμένοι των 600 ευρώ!!!

Αντιπρόεδροι Κυβέρνησης
Αν δεν θέλετε να τους καταργήσετε κόψτε τους τις χορηγίες για τα πολιτικά τους γραφεία τα οποία μας στοιχίζουν περί τα 3.000.000 ευρώ ετησίως (ΦΕΚ, τεύχος Β΄Αρ. 1763, 4/8/11 για Βενιζέλο, ΦΕΚ Β΄2316, 30/10/09 για Πάγκαλο)…

Βουλευτές
Αν επιμένετε να μη μειώσετε τον αριθμό των Βουλευτών, τουλάχιστον κάντε κάτι βρε παλληκαράκια.. σαν πολλά δεν σας φαίνονται τα παρακάτω που κυκλοφορούν στην Ελληνική Κοινωνία την οποία ξεζουμίζετε με τα μέχρι τώρα δυσβάστακτα μέτρα και συνεχώς την εξαθλιώνετε?
   
1. Μηνιαίος μισθός 6.100 ευρώ.
2. Σύνταξη μετά από 4 χρόνια βουλευτικής θητείας. Ποσό σύνταξης μηνιαίως 4.880 ευρώ.
3. Για συμμετοχή σε επιτροπές, 250 ευρώ την ώρα...
4. Οι βουλευτές της επαρχίας παίρνουν το μήνα 1.000 ευρώ για ενοίκιο.
5. Όλοι οι βουλευτές παίρνουν άπαξ 1.500 ευρώ για οργάνωση γραφείου και 1.000 ευρώ τις γιορτές λόγω αυξημένης επικοινωνίας με τους ψηφοφόρους τους. Το Δώρο Χριστουγέννων, Πάσχα και επίδομα αδείας είναι ξεχωριστά.
6. Δικαιούνται 104 αεροπορικά εισιτήρια ετησίως δωρεάν και απεριόριστες μετακινήσεις με ΟΣΕ και ΚΤΕΛ.
7. Πολυτελές αυτοκίνητο, δωρεάν καύσιμα με επίδομα 600 ευρώ το μήνα, ένα χωροφύλακα για φρουρό, 4 κινητά τηλέφωνα τελευταίας τεχνολογίας και ένα στο σπίτι, σταθερό, όλα δωρεάν.
8. Απολαμβάνουν πλήρους ασυλίας για όποιο αδίκημα διαπράξουν κατά τη διάρκεια της θητείας τους ως βουλευτές.
9. Δεν πληρώνουν φόρο για ένα μέρος του μισθού ή της συντάξεως.
10. Δικαιούνται γραμματειακή υποστήριξη για 4 υπαλλήλους και 1 επιστημονικό συνεργάτη. Όλους αυτούς τους πληρώνει το Δημόσιο (εμείς δηλαδή...).
11. Δικαιούνται άτοκα δάνεια ως βουλευτές και ως επαγγελματίες.
12. Δωρεάν γυμναστήριο, σάουνα, νηπιαγωγείο για τα παιδιά τους.
13. Τηλεφωνική ατέλεια.
14. Δωρεάν επισκέψεις σε αρχαιολογικούς και καλλιτεχνικούς χώρους.
15. Δωρεάν διόδια.
16. Δωρεάν εισιτήρια, ξενοδοχεία, γεύματα όταν ταξιδεύουν στο εξωτερικό ως μέλη επιτροπών κλπ...
Υπουργεία 
Αν δεν θέλετε να συγχωνεύσετε / καταργήσετε μερικά, τουλάχιστον περικόψτε τις δαπάνες.
Ενδεικτικά:
ΥΠΕΞ, καταργήστε όλες τις Πρεσβείες στις χώρες της Ευρωπαϊκής  Ένωσης… στέλνοντας έτσι και το σωστό μήνυμα προς του Ευρωπαίους εταίρους μας…  είναι περιττό σε μια ένωση οι χώρες να ανταλλάσουν διπλωματικές υπηρεσίες στο σημερινό υπάρχον επίπεδο!!

ΥΠΑΜ, άμεση επιστροφή τμημάτων από Αφγανιστάν,   σωστή αναδιοργάνωση και δημιουργία συγχρόνων αξιόπιστων, δυνατών και ευέλικτων Ενόπλων Δυνάμεων για την απόλυτη διασφάλιση της Εθνικής Ανεξαρτησίας και Εδαφικής Ακεραιότητας.

Θέλετε κι άλλα για να καταλάβετε. και να αντιδράσετε προς την σωστή κατεύθυνση; 

Είμαι στη διάθεσή σας.

Ματθαίος Σκούρας

ΥΓ. Το παρόν μήνυμα αποστέλεται στην ηλεκτρονική διεύθυνση που υπάρχει στη στήλη "επικοινωνία" του Υπουργείου Οικονομικών (http://www.minfin.gr) και στην ιστοσελίδα του Π/Θ (http://www.papandreou.gr)

Followers

Popular Posts

Blog Archive