Ο πρώην πρόεδρος της Αργεντινής, Φερνάντο Ντε Λα Ρουά, ο φυγόμαχος πολιτικός που το έσκασε, εγκαταλείποντας το προεδρικό μέγαρο με ελικόπτερο όταν χρεοκόπησε η χώρα του το 2001, καλείται 11 ολόκληρα χρόνια μετά να λογοδοτήσει απέναντι στον λαό του για τις τεράστιες ευθύνες του και τις πράξεις του, με την κατηγορία της διαφθοράς, σε δίκη που έχει προγραμματιστεί να ξεκινήσει στις 22 Νοεμβρίου και στην οποία έχουν κληθεί να καταθέσουν 300 μάρτυρες. 
Σύμφωνα με το άρθρο του defencenet.gr, η κυβέρνηση του Ντε Λα Ρουά, ο οποίος ήταν πρόεδρος από το 1999 μέχρι την κρίση του 2001, κατηγορείται από τον Μάριο Ποντακουάρτο, υψηλόβαθμο υπάλληλο του κοινοβουλίου, ότι κατέβαλε 5 εκ.σε δωροδοκίες, με σκοπό να εγκριθεί από την Γερουσία η μεταρρύθμιση της εργατικής νομοθεσίας το 2000. Για την ίδια υπόθεση έχουν κατηγορηθεί ο πρώην υπουργός Εργασίας Αλμπέρτο Φλαμαρίκε, πέντε πρώην γερουσιαστές και ένας υπάλληλος της Γερουσίας.
Η μεταρρύθμιση της εργατικής νομοθεσίας, η οποία ακυρώθηκε το 2004, ήταν ένας από τους όρους που είχε θέσει το ΔΝΤ στην Αργεντινή για την αποδέσμευση ενός δανείου. Από την πλευρά του, ο πρώην πρόεδρος έχει διαψεύσει ότι η κυβέρνησή του δωροδόκησε για να τροποποιηθεί ο νόμος και υποστηρίζει ότι είναι θύμα πολιτικών και δικαστικών διώξεων.
Επιχειρώντας μια σύντομη αναδρομή στα γεγονότα, υπενθυμίζουμε ότι η βαθιά ύφεση έπληξε την Αργεντινή το χρονικό διάστημα 1998-1999 και η κατάρρευση του χρηματοπιστωτικού συστήματος, το 2001-2002, ουσιαστικά ήταν το φυσικό επακόλουθο της ύφεσης. Η ύφεση το 1999 βρισκόταν στο ύψος του -4%, η οποία κατέληξε σε στασιμότητα το 2000, παρά τα τεράστια δάνεια εκ μέρους του ΔΝΤ και των ιδιωτικών τραπεζών.
Η ανεργία αυξήθηκε δραματικά και οι πολίτες πραγματοποιούσαν μαζικές διαδηλώσεις, οι οποίες εξελίχθηκαν το 2001 σε ένα σημαντικό και δυναμικό παράγοντα της πολιτικής.
Λόγω της ανεργίας, η όποια μάστιζε τη χώρα, παρατηρήθηκαν διάφορα φαινόμενα. Σημειώθηκε μεγάλη αύξηση στην άτυπη οικονομία, δηλαδή λειτουργούσαν μικρές επιχειρήσεις, χωρίς νόμιμες άδειες και φορολογικές δηλώσεις.
Σήμερα, 11 χρόνια μετά, ο βασικός υπαίτιος της καταστροφής καλείται να λογοδοτήσει απέναντι στον λαό που έφερε στο χείλος του γκρεμού. Όπως είναι φυσικό, η απόφαση του δικαστηρίου αναμένεται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον από τη διεθνή κοινότητα.
Σύμφωνα με το άρθρο του defencenet.gr, η κυβέρνηση του Ντε Λα Ρουά, ο οποίος ήταν πρόεδρος από το 1999 μέχρι την κρίση του 2001, κατηγορείται από τον Μάριο Ποντακουάρτο, υψηλόβαθμο υπάλληλο του κοινοβουλίου, ότι κατέβαλε 5 εκ.σε δωροδοκίες, με σκοπό να εγκριθεί από την Γερουσία η μεταρρύθμιση της εργατικής νομοθεσίας το 2000. Για την ίδια υπόθεση έχουν κατηγορηθεί ο πρώην υπουργός Εργασίας Αλμπέρτο Φλαμαρίκε, πέντε πρώην γερουσιαστές και ένας υπάλληλος της Γερουσίας. Η μεταρρύθμιση της εργατικής νομοθεσίας, η οποία ακυρώθηκε το 2004, ήταν ένας από τους όρους που είχε θέσει το ΔΝΤ στην Αργεντινή για την αποδέσμευση ενός δανείου. Από την πλευρά του, ο πρώην πρόεδρος έχει διαψεύσει ότι η κυβέρνησή του δωροδόκησε για να τροποποιηθεί ο νόμος και υποστηρίζει ότι είναι θύμα πολιτικών και δικαστικών διώξεων.
Επιχειρώντας μια σύντομη αναδρομή στα γεγονότα, υπενθυμίζουμε ότι η βαθιά ύφεση έπληξε την Αργεντινή το χρονικό διάστημα 1998-1999 και η κατάρρευση του χρηματοπιστωτικού συστήματος, το 2001-2002, ουσιαστικά ήταν το φυσικό επακόλουθο της ύφεσης. Η ύφεση το 1999 βρισκόταν στο ύψος του -4%, η οποία κατέληξε σε στασιμότητα το 2000, παρά τα τεράστια δάνεια εκ μέρους του ΔΝΤ και των ιδιωτικών τραπεζών.
Η ανεργία αυξήθηκε δραματικά και οι πολίτες πραγματοποιούσαν μαζικές διαδηλώσεις, οι οποίες εξελίχθηκαν το 2001 σε ένα σημαντικό και δυναμικό παράγοντα της πολιτικής.
Λόγω της ανεργίας, η όποια μάστιζε τη χώρα, παρατηρήθηκαν διάφορα φαινόμενα. Σημειώθηκε μεγάλη αύξηση στην άτυπη οικονομία, δηλαδή λειτουργούσαν μικρές επιχειρήσεις, χωρίς νόμιμες άδειες και φορολογικές δηλώσεις.
Σήμερα, 11 χρόνια μετά, ο βασικός υπαίτιος της καταστροφής καλείται να λογοδοτήσει απέναντι στον λαό που έφερε στο χείλος του γκρεμού. Όπως είναι φυσικό, η απόφαση του δικαστηρίου αναμένεται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον από τη διεθνή κοινότητα.
