Pages

Search This Blog

Loading...

Wednesday, February 15, 2012

Αηδίες και ξεράσματα αλά Γαλλικά

Διάβασα την είδηση προερχόμενη από το ευρωκοινοβούλιο και δεν πίστευα στα αυτιά μου. Μου πηδούσαν οι λέξεις, αλληθώρισα. Πετάχτηκα μέχρι τον καθρέφτη γιατί κάτι με τραβούσε προς τα επάνω. Ήταν από τα μαλλιά μου που είχαν σηκωθεί ολόρθα. Δεν πίστευα πως υπάρχουν τόσο ηλίθιοι, αγράμματοι και κυνικοί ευρωπαίοι. Και ξέσπασα.
Μέσα στην άδεια αίθουσα του ευρωκοινοβουλίου, «σιγά το σοβαρό θέμα», ειπώθηκε ενώπιον του επιτρόπου εσωτερικών υποθέσεων Μισέλ Μπαρνιέ, πως στην Ευρωπαϊκή Ένωση λόγω της ληστρικής λιτότητας που έχει επιβάλει, υπάρχουν τρία εκατομμύρια άστεγοι και δεν έχει παρθεί κανένα μέτρο. Ο Μισέλ ξαφνιάστηκε, «άστεγος», τι merdre (σκατά) «άστεγος»… τι λέξη είναι αυτή; Sans toit (οικοδόμημα χωρίς σκεπή) ξέρω, qui n’a pas d’abri (χωρίς καταφύγιο) ξέρω, στην οικοδομή θα μπει η στέγη, πόλεμο δεν έχουμε για να μου λένε για καταφύγια… τι συμβαίνει; Ακούστε κύριοι απάντησε: Δεν έχουμε καταγράψει τον αριθμό των αστέγων στην Ευρώπη, διότι δεν έχει ακόμη προσδιοριστεί επακριβώς ο όρος του αστέγου. Κι αφού δεν γνωρίζουμε το σημαίνον και το σημαινόμενο αδυνατούμε…
Κατέβασα τα λεξικά, τα άνοιξα και έψαξα. Από την αρχαιότητα εμείς οι Έλληνες έχουμε την λέξη ακριβώς την ίδια «άστεγος» αυτός που δεν έχει στέγη, κατοικία. Κι επειδή είμαστε θερία, προσθέταμε με νόημα κι άλλη έννοια, «αστέγοις χείλεσι», αυτός που δεν μπορεί να σκεπάσει τα λόγια του, να τα συγκρατήσει, άστεγον στόμα.
Ποιος είναι ο πολύς Μισέλ Μπαρνιέ; Κρατηθείτε. Πρώην υπουργός Γεωργίας και Αλιείας – Πρώην Υπουργός Εξωτερικών – Πρώην Υπουργός περιβάλλοντος – Μέλος της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης – Γερουσιαστής Σαβοΐας – Πρόεδρος Γενικού Συμβουλίου της Σαβοΐας – Γενικός Σύμβουλος Σαβοΐας. Κι αυτός ο πολύς… δεν γνωρίζει τη λέξη «άστεγος».
Υπάρχει λοιπόν ομολογία Γαλλική από επίσημα χείλη. Την εποχή που εμείς λέγαμε με νόημα ακόμα και το «αστέγοις χείλεσι» και γελούσαμε, ο Μισέλ Μπαρνιέ και το ευρωπαϊκό κοπάδι του, περπατούσαν στα τέσσερα μουγκρίζοντας και βόσκανε χορτάρι, κι όταν στάθηκαν όρθιοι, δοκίμασαν τα γνωστά βελανίδια. Έχω άδικο; Δεν νομίζω.
Εμείς οι Έλληνες, τι θέλουμε μέσα σε αυτό το Ευρωπαϊκό σκουπιδαριό; Αν είχαμε βέβαια έλληνες ηγέτες θα χρησιμοποιούσαμε το «αστέγοις χείλεσι» και θα τους περιποιούμαστε κατάλληλα. Αλλά δυστυχώς, έχουμε τα αθύρματα Γιωργάκη κι Αντωνάκη. Βοήθειά μας.
 
                                                                              Νίκος Καραγιάννης

No comments:

Post a Comment

Followers

Popular Posts

Blog Archive